Jako trener personalny pracuję (tak, nadal pracuję w sali z podopiecznymi trzy razy w tygodniu) od 2006 r. Swoją przygodę z branżą fitness oraz z prowadzeniem treningów rozpocząłem w, nieistniejącej już, sieci klubów fitness Gymnasion.

Standardem była wtedy funkcja tzw. trenera zmianowego. Jego zadania polegały na dbaniu o porządek i bezpieczeństwo w sali, rozpisywaniu prostych planów treningowych oraz budowaniu relacji z klientami ćwiczącymi w klubie.

Trener na wyłączność

Istniała grupa klientów dla których krótka porada i prosty instruktaż to było zdecydowanie za mało i którzy prosili  trenera o poświęcenie im większej uwagi, najlepiej w formie wyłączności na pełną godzinę.

W praktyce, po zakończonym dyżurze, – albo w dni, kiedy tych dyżurów trener nie miał w grafiku – umawiał się on z podopiecznym na konkretny termin. Przez pełną godzinę pokazywał ćwiczenia, korygował, asekurował i ustalał plan treningowy. Taka opieka oczywiście była wynagradzana w formie płatności według ustalonej wcześniej stawki godzinowej. Ponieważ jej wysokość była wielokrotnością stawki godzinowej za pracę zmianową, łatwo się domyśleć, że trenerom zależało, aby mieć takich podopiecznych i treningów jak najwięcej.

Naturalnym następstwem stawało się  ograniczanie godzin dyżurowych na rzecz sesji indywidualnych.

Na tym etapie kluby w zasadzie nie zarabiały bezpośrednio na usłudze treningu, bo płatności odbywały się pomiędzy klientem a trenerem. Dopiero nieco później za możliwość prowadzenia takich zajęć trener płacił klubowi tzw. ryczałt trenerski.

Jeśli chodzi o to jak wyglądały same treningi, były to najczęściej treningi sylwetkowe zgodne z metodami kulturystycznymi. Trenerzy czerpali wiedzę z kolorowych czasopism branżowych, rzadziej z internetu i od starszych kolegów-praktyków, którzy długie lata trenowali w siłowniach a kursy trenerskie prowadzili byli i obecni zawodnicy kulturystyki.

Crossfit w zawodzie trenera

Po kilku latach takiej pracy, z USA przywędrował crossfit. To trend, moda i metoda jednocześnie, który został z nami na długie lata. W zasadzie nadal działa, aczkolwiek z wielu przyczyn liczba afiliowanych boxów crossffitowych znacznie się zmniejszyła.

Sam trening polega na siłowej pracy z obciążeniami zewnętrznymi, z dużą lub bardzo dużą intensywnością. Jeśli do tego dodamy fakt, że same „ćwiczenia” (zwane bojami) są często bardzo zaawansowane technicznie (po prostu trudne dla osób nie posiadających bardzo dobrej techniki), to niestety w wielu przypadkach trenowanie w ten sposób skutkuje urazami przeciążeniowymi, kontuzjami i przetrenowaniem.

W tym samym czasie co crossfit pojawiły się w Polsce pierwsze studia treningu personalnego, gdzie tylko taka indywidualna forma współpracy z podopiecznym była możliwa oraz wyodrębniła się forma współpracy z klubami trenera – freelancera. Taki trener płacił klubowi za możliwość korzystania z infrastruktury oraz  prowadził swój biznes nie będąc zatrudnionym przez klub. Trenerzy freelancerzy lub trenerzy zewnętrzni to dalej bardzo popularna forma prowadzenia biznesu trenerskiego i współpracy z klubami.

Kolejny trend, jaki mogliśmy obserwować w trakcie ewolucji zawodu trenera to trenerzy siły. Tu głównym celem nie było już ”zajechanie”” się podopiecznego na każdym kolejnym treningu, lecz dopracowywanie do perfekcji techniki trójbojowej i bicie rekordów podopiecznych w głównych bojach siłowych, czyli przysiadzie, martwym ciągu i wyciskaniu leżąc. Z tego typu treningów często korzystali sportowcy, zarówno wyczynowi jak i amatorzy, którzy chcieli  poprawiać swoją motorykę i szukać rezerw w osiągnięciu wyższego poziomu w trenowanej dyscyplinie.

I tu powstała kolejna nisza, masowo zagospodarowana przez trenerów personalnych, a mianowicie przygotowanie motoryczne.

Od motoryki do fizjoterapii

Trenerzy całymi stadami zaczęli brać udział w specjalistycznych szkoleniach z zakresu przygotowania motorycznego sportowców. Nawet jeśli na co dzień pracowali z zupełnymi amatorami, to i tak kończyli drogie, specjalistyczne i często międzynarodowe szkolenia. Ich zakres niejednokrotnie  obejmował całe spektrum nauki kształtowania cech motorycznych, nad którymi pracują sportowcy na najwyższym światowym poziomie.

Równolegle rozwijała się diagnostyka funkcjonalna przy wykorzystywaniu rozmaitych testów i narzędzi oceny jakości ruchu człowieka i jego potencjału jakim dysponuje. Trener personalny stawał się specjalistą, który patrzył na ruch znacznie szerzej niż jeszcze kilka lat wcześniej.

Ponieważ wielu podopiecznych przychodziło z urazami preciążeniowymi, zmianami zwyrodnieniowymi lub nabywało tych urazów w trakcie treningów, powstała duża potrzeba edukacji w zakresie treningu medycznego i funkcjonalnego. Bardzo szybko rynek szkoleń został zalany przez setki przeróżnych szkoleń i kursów z tej tematyki. Prowadzili je lekarze, fizjoterapeuci i bardziej doświadczeni trenerzy. Produkt, który się wtedy ukształtował i funkcjonuje do dziś, to trening medyczny.

Wielu trenerów (w tym ja) wybrało znacznie trudniejszą ścieżkę zdobywania kompleksowej wiedzy z tego zakresu na studiach fizjoterapeutycznych. Dla wielu był to wtedy kolejny ukończony kierunek studiów.

Po pierwsze: tak wyedukowany trener mógł świadomie pracować z podopiecznym borykającym się z konkretnym problemem zlokalizowanym w aparacie ruchu. Po drugie: stał się równoprawnym partnerem do pracy w zespole z lekarzem i fizjoterapeutą. Częstą takie zespoły  działają w klinikach lub klubach fitness i studiach treningu personalnego, . Na różnych etapach terapii pacjentem/klientem zajmuje się konkretny specjalista .

Zawód trenera wciąż ewoluuje

Kierunek w którym obecnie ewoluuje zawód i filozofia pracy trenerów personalnych to obszar nauczania ruchu (trener ruchu) oraz szeroko pojęty coaching. Bardzo mocna na znaczeniu zyskują (i rozwijają się) kwestie mentalne, motywacyjne, psychologiczne.

Jeśli miałbym określić kierunki rozwoju na najbliższe lata, zdecydowanie postawiłbym na rozwój tzw. kompetencji miękkich i kwestie psychologiczne.

Specjalizacja w każdym zawodzie, również trenerskim, będzie wypierana przez narzędzia AI, natomiast w najbliższym czasie czynnika ludzkiego nic nie zastąpi.

Uważam, że ludzie będą szukać relacji i możliwości współpracy ze specjalistą kompetentnym w kwestiach stricte treningowych, doskonale komunikującym się i potrafiącym słuchać, który sprawi, że sesja treningowa będzie czymś znacznie więcej niż tylko nadzorem nad poprawnie wykonanymi ćwiczeniami i określeniem stopnia progresu i realizacji planu. Z pełną odpowiedzialnością, wynikającą z kilkunastoletniego doświadczenia, mogę stwierdzić, że takiego właśnie podejścia oczekuje zdecydowana większość osób trafiających pod opiekę trenera personalnego.

Tomasz Gać, wiceprezes Zarządu, Trener Indywidualny Sp. z o.o.

Jest absolwentem warszawskiej AWF na kierunku trenerskim oraz Wyższej Szkoły Rehabilitacji na kierunku fizjoterapia. Ukończył także uczelnie na kierunkach biznesowych. Jako trener personalny pracuje od 2007 r. W Trener Indywidualny Health Club jest odpowiedzialny na organizację procesu treningu personalnego. Rekrutuje nowych trenerów, planuje szkolenia zespołu, optymalizuje procesy, odpowiada za marketing, komunikację i sprzedaż treningów.

Artykuł Ewolucja zawodu trenera personalnego. Dokąd nas zaprowadzi? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Realizacja planów rozwoju oraz obsługa systematycznie rosnącego portfela zamówień będzie możliwa dzięki finansowaniu pozyskanemu z trwającej emisji akcji serii F.

Olymp koncentruje się na produkcji oraz dystrybucji sprzętu. Współpracuje z klubami, sieciami oraz z ośrodkami sportu i rekreacji. Wśród jej kluczowych partnerów są m.in. Benefit Systems, Best GYM, UP oraz Xtreme Fitness.

Kontrakty Olymp

Z tą ostatnią, w lipcu 2023, firma podpisała trzyletnią umowę na wyposażenie od trzech do siedmiu klubów rocznie. Wartość jednej realizacji to od 500 tys. do 1 mln zł, w zależności od wielkości klubu i dostarczanego sprzętu siłowego, cardio oraz akcesoriów

– Wyposażanie nowych klubów fitness to główny motor napędowy naszego rozwoju. Dodatkowym źródłem przychodów są dla nas usługi serwisowe oraz rewitalizacja sprzętu. Dzięki własnemu zakładowi produkcyjnemu jesteśmy bardzo elastyczni i możemy dopasować się do indywidualnych potrzeb klientów – komentuje Sylwia Czepiżak, prezes Olymp SA.

Od 2020 r. Olymp współpracuje z siecią klubów UP. W lutym tego roku firmy podpisały trzyletni kontrakt, którego kwota opiewa na 6,3 mln zł. Współpraca z siecią Benefit Systems trwa od czerwca 2022 r. Do tej pory dostarczyła wyposażenie trzech lokalizacji. Na ukończeniu jest czwarta, w Krakowie. W planach są kolejne. Na początku lutego br. Olymp podpisał kontrakt z Best GYM – siecią klubów, która koncentruje się na otwieraniu siłowni w mniejszych miastach. Szacowana wartość umowy to 3 mln zł.

Olymp zwiększa produkcję i kapitał

– Rozwijamy się dynamicznie, ale by w pełni wykorzystać potencjał rozwoju rynku potrzebujemy więcej kapitału pracującego w firmie. Dzięki trwającej emisji akcji zwiększymy skalę działalności. Najwięksi akcjonariusze spółki zapowiadali wzięcie udziału w ofercie, jednak naszym celem jest maksymalizacja jej wysokości, dlatego jesteśmy otwarci na dołączenie do grona akcjonariuszy spółki również nowych inwestorów – tłumaczy prezes Olymp.

Rosnący portfel zamówień oraz chęć dalszego skalowania biznesu wymagał pozyskania kapitału w wartości do blisko 11 mln zł. Olymp zdecydował więc o emisji akcji do 19,98 mln.

– Branże fitness cechuje sezonowość sprzedaży co również odzwierciedlone jest w naszych wynikach. Czwarty kwartał to czas największej sprzedaży, a tym samym najwyższych przychodów. Zakładamy, że w tym roku będzie podobnie. W czwartym kwartale potwierdzonych mamy pięć realizacji, ale toczą się jeszcze rozmowy o kolejnych. Niewykluczone, że zostaną one zrealizowane jeszcze przed końcem roku – stwierdza prezes Olymp.

Źródło: Stockwatch

Artykuł Olymp zwiększa produkcję. W tle duże kontrakty i inwestycje pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

W 2024 r.  Benefit Systems zamierza dodać w Polsce 130–150 tys. kart sportowych. Kolejne 90–100 tys. chce dodać na rynkach zagranicznych.

„Zakładając, że nasze środowisko biznesowe i sytuacja makroekonomiczna będą względnie stabilne, to oczekiwalibyśmy przyrostu kart sportowych w Polsce o 130-150 tys. i o ok. 90-100 tys. na rynkach zagranicznych” – powiedziała, cytowana przez PAP, Małgorzata Kloka, dyrektorka finansowa, podczas organizowanego przez spółkę Individual Investor Day.

Nowe kluby Benefit Systems mają w 2024 r. pojawić się w co najmniej 10 lokalizacjach w Polsce. Co najmniej tyle samo ma powstać poza granicami. Spółka zapowiada też, że możliwe są selektywne fuzje i przejęcia.

Jeśli chodzi cele na bieżący rok, Benefit Systems planuje wzrost wolumenów kart w Polsce o 180–200 tys., a na rynkach zagranicznych o 90 tys.

Źródło: PAP

Artykuł Kilkadziesiąt nowych klubów Benefit Systems. Jaki jest plan spółki? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Technogym App w innowacyjny sposób łączy technologię ze sportem. Dzięki personalizacji, wszechstronności i monitorowaniu postępów stała się nieodłącznym narzędziem dla tych, którzy dążą do osiągnięcia swoich celów zdrowotnych i fitnessowych. Oto kilka kluczowych funkcji, które sprawiają, że Technogym App wyróżnia się na tle innych podobnych rozwiązań:

1. Personalizacja: Technogym App pozwala użytkownikom dostosować treningi do ich indywidualnych potrzeb i celów. Na podstawie informacji o użytkowniku, takich jak wiek, waga, poziom zaawansowania oraz cele treningowe, aplikacja generuje spersonalizowany plan treningowy.
2. Wszechstronność: Aplikacja oferuje różnorodne rodzaje treningów od cardio przez siłownię, jogę, stretching i wiele innych. Użytkownicy mogą więc dostosować treningi do swoich preferencji i posiadanego sprzętu.
3. Monitorowanie postępów: Technogym App pozwala śledzić postępy w czasie rzeczywistym. Użytkownicy mogą monitorować swoje wyniki i osiągnięcia, co stanowi motywację do ciągłego doskonalenia.
4. Łączność z urządzeniami: Aplikacja jest kompatybilna z różnymi urządzeniami fitness, takimi jak bieżnie, rowerki stacjonarne i ergometry. Dzięki temu można łatwo zintegrować dane z treningów na różnych sprzętach.
5. Synchronizacja z innymi aplikacjami: Mamy też możliwość synchronizacji z popularnymi aplikacjami monitorującymi proces treningowy takimi jak Polar, Garmin, FitBit, Strava czy Apple Watch. Dzięki temu wszystkie dane z aktywności indor i outdoor mamy w jednym miejscu.
6. Zdrowy tryb życia: Technogym App oferuje także porady dotyczące zdrowego stylu życia, żywienia i regeneracji.

„Do it yourself” w Technogym App

Teraz aplikacja Technogym App została wzbogacona o kolejną innowacyjną funkcję: sekcję „Do it yourself”. Z jej pomocą zaplanujesz swój trening w Technogym App niezależnie od tego, jakiego rodzaju aktywność lubisz.

To proste! Wystarczy utworzyć i nazwać swój program treningowy, a następnie dodać ćwiczenia wybierając spośród dostępnych propozycji, sprzętu oraz oznaczając wybraną partię mięśni, którą chcemy aktywizować. Możesz także edytować swoje treningi pod kątem ilości powtórzeń i obciążenia, robić notatki, wyświetlać szczegółowy opis ćwiczeń oraz śledzić swoje wyniki w określonym czasie.

Utwórz swój pierwszy trening krok po kroku

• Kliknij „Create your own workouts”
• Wybierz „+”
• Nazwij swój trening, a następnie kliknij „Create workout”
• Naciśnij „+” w prawym górnym rogu lub kliknij w „Add exercises”, aby dodać ćwiczenia
• Z paska wyszukiwania wyselekcjonuj sprzęt oraz grupę mięśni
• Po pojawieniu się listy ćwiczeń wybierz te, które chcesz umieścić w swoim planie i kliknij „Add”.
• Stwórz zestaw ćwiczeń, a nastepnie kliknij „Done”. Gotowe!

By ułatwić sobie wyszukiwanie i dodawanie ćwiczeń, przed utworzeniem treningu warto wybrać lokalizację siłowni. To wystarczy, by móc wybierać spośród ćwiczeń z wykorzystaniem sprzętu Technogym dostępnego w danym klubie.

Zawsze tam, gdzie Ty!

Z Technogym App możesz ćwiczyć, gdy tylko chcesz: w domu, na siłowni lub na świeżym powietrzu. Za każdym razem otrzymasz spersonalizowany plan treningowy, a na koniec aktywności jej podsumowanie.

Zaloguj się do sprzętu na siłowni

Ćwicząc na sprzęcie w domu lub na siłowni skorzystaj z opcji „Zaloguj się za pomocą Technogym App”. Wystarczy otworzyć aplikację i zeskanować kod QR, który pojawia się na ekranie maszyny.  To pozwoli Ci sprawdzić statystyki i wyniki ćwiczeń po zakończeniu treningu.

Trenuj na świeżym powietrzu

Jeśli lubisz spacery, wędrówki, jazdę na rowerze i bieganie na świeżym powietrzu, po rozpoczęciu treningu przejdź do sekcji „Train outdoors”, a następnie udostępnij swoja lokalizacje klikając „Continue”. Do wyboru masz kilka rodzajów aktywności: spacer, bieg, wspinaczka oraz jazda na rowerze.

‍Niezależnie od rodzaju treningu możesz przeglądać podsumowanie wyników i statystyk analizując swoje postępy. Dzięki temu zyskujesz informacje, które pomogą Ci stworzyć kolejny, w pełni indywidualny plan treningowy. Aplikacja będzie działała w tle nawet wtedy, gdy telefon zostanie wyłączony.

Monitorowanie i śledzenie ćwiczeń jest kluczem do osiągnięcia najlepszych wyników. Aplikacja Technogym stale śledzi Twoje ruchy za pomocą ekskluzywnego indeksu Movergy Index, który mierzy Twoją aktywność w trybie życia i motywuje Cię do coraz większej ilości ćwiczeń. W dni wolne od pracy lub podczas relaksu odkryj w aplikacji wiadomości i wskazówki ze świata wellness dotyczące odżywiania, uważności i porad treningowych opracowanych przez ekspertów Technogym i stale aktualizowanych zgodnie z sezonowością i znaczeniem dla Twojego stylu życia.

artykuł sponsorowany

Artykuł Twórz własne treningi i śledź postępy w Technogym App pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Powstała przy jednej z najbardziej reprezentatywnych ulic Krakowa prestiżowa inwestycja Angel Stradom składa się z dwóch budynków – części mieszkalnej zawierającej 133 apartamenty oraz części hotelowej Stradom House. Mieszkańcy obu z nich mają możliwość uzyskania członkostwa ekskluzywnego Stradom House Membership Club.

Inwestycja Angel Stradom – elegancja i minimalizm

Projekt architektoniczny Angel Stradom łączy w sobie minimalistyczne podejście i eleganckie wykończenie przy zastosowaniu najwyższej jakości materiałów. Prestiż inwestycji buduje nie tylko niewielka odległość od Wawelu, ale również otwarcie na jej terenie ekskluzywnego hotelu Marriott z linii Autograph Collection.

Mieszkańcy Angel Stradom oraz pięciogwiazdkowego hotelu chwilę wytchnienia znajdą w klimatycznym Sól Wellness. Z posiadającym 20-metrowy basen nowoczesnym centrum odnowy biologicznej sąsiaduje wyposażona w najwyższej klasy sprzęt Technogym siłownia. To pierwszy w Polsce i jeden z pierwszych w Europie klub, który posiada urządzenia z linii Technogym Biostrength.

– W całym kompleksie Sól Wellness goście mogą czuć się niezwykle komfortowo. Zadbaliśmy o kameralną atmosferę, muzykę dostosowaną do każdej ze stref, oświetlenie o dobranej intensywności i barwie, a także naturalne zapachy oparte na aromaterapii, zapewniając autentyczne poczucie relaksu – mówi Izabela Lis-Ozimek, dyrektor generalna Stradom House.

Technogym Biostrength

Linia Technogym Biostrength wyróżnia się zaawansowaną technologią, ergonomicznym designem i możliwością personalizacji treningów. Czyni ją to doskonałym wyborem dla osób pragnących skutecznie i efektywnie rozwijać swoją siłę mięśniową. To innowacyjna seria urządzeń do treningu siłowego. Dzięki technologii ADL obciążenie automatycznie dostosowuje się do indywidualnych możliwości użytkownika.

– Wyposażenie strefy Sól Fit w sprzęt Technogym to dla nas gwarancja jakości, komfortu i bezpieczeństwa ćwiczeń naszych klientów. Seria Biostrengh to innowacyjne rozwiązanie na rynku. Każde z urządzeń wyposażone jest w multimedialny ekran, na którym w czasie rzeczywistym użytkownicy widzą precyzyjne wskazówki dotyczące zakresu ruchu i tempa. Dzięki automatycznemu dopasowywaniu się maszyn Biostrengh do indywidualnych potrzeb użytkownika, może on jeszcze szybciej osiągać zamierzone cele – mówi Karolina Idzik, Manager Fitness Sól Fit.

Linia Biostrength wykorzystuje system elektronicznego sterowania oporami, który umożliwia płynne i precyzyjne dostosowanie obciążenia podczas treningu. To pozwala na kontrolowany i stopniowy rozwój siły mięśniowej oraz lepsze zróżnicowanie treningów.

– Dzięki możliwości wykonywania ruchu we wszystkich trzech płaszczyznach, urządzenia z linii Technogym Biostrength pozwalają na wykonanie wielostawowego treningu angażującego różne grupy mięśniowe. Przekłada się to na równomierne budowanie masy mięśniowej i lepsze wyniki treningowe – wyjaśnia Michał Ryters, Dyrektor ds. Sprzedaży w Technogym.

Inspirujący design i niesamowity komfort

Wyposażenie siłowni uzupełniły sprzęty z linii ARTIS® Technogym będącej synonimem stylu premium w branży wellness. Sprzęty Artis® zachęcają użytkowników do regularnego ruchu, inspirując zachwycającym designem, doskonałą ergonomią treningu i komfortem ćwiczeń.

Najnowsza linia urządzeń cardio ARTIS Technogym została wyposażona w multimedialne konsole LIVE. Ekrany umożliwiają połączenie z internetem, korzystanie z gier, Netflixa, telewizji i innych ulubionych aplikacji. System TECHNOGYM LIVE umożliwia ponadto dostęp do setek programów treningowych, wirtualnego trenera, tras biegowych i sztucznej inteligencji Technogym Coach.  Do dyspozycji korzystających ze strefy Sól Fit oddano też wioślarza Skillrow. To ergometr, który precyzyjnie imituje naturalny ruch wioseł – a wszystko to za sprawą innowacyjnej technologii Aquafeel.

<iframe width=”560″ height=”315″ src=”https://www.youtube.com/embed/oBWp040-nus?si=shBr1HwZuuo7gEql” title=”YouTube video player” frameborder=”0″ allow=”accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share” allowfullscreen></iframe>

W strefie cardio nie mogło zabraknąć Technogym Bike: jednego z bestsellerów marki Technogym. Niezawodna konstrukcja, profesjonalna biomechanika opracowana przez Centrum Badawcze Technogym i prekursorski system oporu zapewnia niespotykaną dotychczas płynność i komfort jazdy. To nie wszystko. Multimedialna, 22-calowa konsola pozwala wziąć udział w treningach na żywo, transmitowanych z klubów sieci Revolution by Virgin Active w Mediolanie i 1Rebel z Londynu. Dzięki tym rozwiązaniom jazda na rowerze stacjonarnym staje się zupełnie nowym, pełnym emocji doświadczeniem.

Jedyny taki koncept w Polsce

– Wspólnie z inwestorem chcieliśmy stworzyć wyjątkowe miejsce całkowicie inne od wszystkich. Jest to pierwszy i póki co jedyny koncept w Polsce oraz jeden z nielicznych w Europie, oparty na maszynach siłowych Biostrength, które dostosowują się do każdego ćwiczącego oraz potrafią imitować różny poziom i rodzaj oporu w fazie koncentrycznej i ekscentrycznej ruchu. Miejsce oprócz najnowocześniejszych maszyn siłowych posiada również najwyższą linię urządzeń cardio – Artis. Maszyny posiadają konsolę multimedialną wyposażoną między innymi w treningi z wirtualnym trenerem czy sztuczną inteligencję Technogym Coach, proponującą nam coraz to nowsze wyzwania, aby notować ciągły progres w rozwoju. Mamy nadzieję, że ta wyjątkowa realizacja pozwoli przywrócić i na nowo zdefiniować segment klubów premium na terenie Polski – stwierdza Michał Ryters, Dyrektor ds. Sprzedaży w Technogym.

– Kontynuacja współpracy z marką Technogym to oczywisty wybór dla naszej sieci. Celujemy w prestiżowy sprzęt i rozwiązania, które są w stanie spełnić najwyższe wymagania naszych klientów – potwierdza Karolina Idzik, Fitness Manager w Sól Fit.

Technogym jest ceniony zarówno wśród profesjonalnych sportowców, jak i trenerów. Sprzęt włoskiej marki wyróżnia się doskonałą jakością wykonania, zaawansowaną biomechaniką oraz naukowo opracowanymi rozwiązaniami technologicznymi. Dzięki tym cechom trening staje się nie tylko bezpieczny, lecz także umożliwia maksymalizację efektów ćwiczeń, niezależnie od poziomu zaawansowania ćwiczących. Dodatkowe aplikacje oraz programy treningowe pozwalają motywować do podejmowania aktywności bez konieczności wsparcia trenera.

Artykuł sponsorowany

Artykuł Siłownia Angel Stradom: pierwszy taki klub w Polsce! pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

To dostawca sprzętu na siłownię, działający już od 40 lat na rynku. Oferuje urządzenia w średniej klasie cenowej (mid-level). Możesz liczyć na różnorodne portfolio, linie 800, 850, czy 900 oraz najwyższą półkę cenową w przypadku urządzeń o najbardziej rozbudowanych opcjach rozrywki.

Sprawdź naszą ofertę

Filozofia marki

Od czterech dekad marka Spirit Fitness angażuje się w dostarczanie solidnego i funkcjonalnego komercyjnego sprzętu do ćwiczeń. Doskonale rozumie, że produkty są inwestycją i projektuje je tak, aby spełniały długoterminowe cele fitness. Każdy element produktów tej marki jest produkowany w fabrykach z certyfikatem ISO. Nasz sprzęt wykonany jest z najwyższą starannością, aby zapewnić, że spełnia najwyższe oczekiwania dotyczące jakości i trwałości. Sprawdź sprzęt cardio Spirit: bieżnie, eliptyki, rowery pionowe, rowery poziome, rowerki powietrzne, ergometry wioślarskie, schody treningowe w ofercie GP KONCEPT.

Marka Spirit Fitness w liczbach

Historia Spirit Fitness to historia sukcesu. Producent ma na koncie sprzedaż ponad 1,2 miliona sztuk sprzętu do 50 krajów na świecie. Uhonorowany 55 nagrodami za sprzęt. Liczby te świadczą o niezłomnym zaangażowaniu marki SPIRIT dostarczanie sprzętu fitness niezrównanej jakości. A Twoi klienci zrealizują bez trudu na urządzeniach Spirit swoje cele treningowe.
Kupując sprzęt do ćwiczeń Spirit Fitness, otrzymujesz znakomity stosunek ceny do jakości.
Sprawdź naszą ofertę na gpkoncept.pl

A może interesuje cię sprzęt siłowy do siłowni? Sprawdź naszą ofertę marki DHZ Fitness
Proponujemy maszyny siłowe stosowe, dwufunkcyjne oraz na wolny ciężar.
Zapraszamy do kontaktu: biuro@gpkoncept.pl

Artykuł sponsorowany

Przeczytaj też Nowości od DHZ Fitness i Spirit Fitness

Artykuł Spirit Fitness – sprzęt cardio, na który cię stać pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Nie wszyscy organizatorzy takich pokazów są świadomi tego, że wymagają one odpowiedniej licencji. Aby otrzymać zgodę na pokaz należy zwrócić się bezpośrednio do producenta, jego lokalnego dystrybutora lub do firmy MPLC.
MPLC to jedyny w Polsce Niezależny Podmiot Zarządzający, reprezentujący prawie tysiąc zagranicznych producentów filmowych i telewizyjnych.

Wyświetlanie filmów może odbywać się na wiele sposobów i każdy wymaga innego podejścia. Bez względu jednak na to, czy organizujemy biletowany pokaz plenerowy dla 1000 osób czy wyświetlamy programy telewizyjne w salce dla 3 osób, niezbędna jest zgoda producenta w celu legalnego przeprowadzenia pokazu. Wynika to z faktu, że odtworzenie filmu w warunkach innych niż domowe wykracza poza dozwolony użytek. Wedle ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z 4 lutego 1994 roku (DzU z 2018 r. poz. 1191, z późn. zm) jest to odtworzenie publiczne, za które autorowi lub producentowi należy się wynagrodzenie.

Istnieje sposób, dzięki któremu sprawnie, bez komplikacji i niskim kosztem możemy zabezpieczyć się przed konsekwencjami naruszenia prawa autorskiego. Dzięki Parasolowi Licencyjnemu® uzyskujemy całoroczne pozwolenie na odtwarzanie utworów audiowizualnych, wprowadzonych w sposób legalny do obrotu rynkowego (DVD, Blu-Ray, VCD, streaming, sygnał telewizyjny i inne), bez względu na to, kto jest właścicielem danego nośnika.

Jednorazowa roczna opłata uzależniona jest od pojemności lokalizacji i skali działalności. Nie ma ograniczeń co do liczby i częstotliwości pokazów. Nie ma też konieczności raportowania tytułów czy prowadzenia jakiejkolwiek dokumentacji.
Licencjobiorca otrzymuje dostęp do katalogu setek tysięcy bajek, filmów 2D i 3D, seriali i koncertów, znajdujących się w repertuarze prawie tysiąca producentów filmowych i telewizyjnych. Dostępne są produkcje największych hollywoodzkich studiów takich, jak:

• Walt Disney Pictures,
• 20th Century Fox,
• Warner Bros.,
• Universal Pictures
  czy
• Paramount Pictures i wytwórni niezależnych.

Licencja niekomercyjna, jaką jest Parasol Licencyjny, to idealne rozwiązanie dla firm, dla których odtwarzanie filmów nie stanowi głównej działalności. Umożliwia ona organizację nieodpłatnych pokazów na mniejszą skalę niż w kinach. Pozwala rozwinąć i urozmaicić ofertę miejsc związanych ze sportem i rekreacją. To alternatywa wspólnego spędzania czasu i budowania społeczności, co ma niejednokrotnie wymiar szerszy niż rozrywkowy.

Formalności

W celu uzyskania Parasola Licencyjnego® wystarczy minimum formalności: wypełnienie formularza licencyjnego i podpisanie umowy. Na koniec wystawiony zostaje certyfikat licencyjny i faktura. W szczególnych przypadkach licencja może zostać wydana na okres krótszy niż jeden rok. Krótkoterminowy Parasol Licencyjny® dotyczy specjalnych wydarzeń i jest ograniczony ramami trwania eventu. Dostępna jest również licencja komercyjna na konkretne tytuły, ale jedynie w przypadku ograniczonej liczby producentów.

Telefoniczny lub mejlowy kontakt z doradcą licencyjnym pozwoli ustalić zakres licencji w odniesieniu do planowanych działań (opcja jednorazowa lub roczna) i jej koszt. Możliwe jest również uzyskanie pomocy przy wyborze odpowiedniego repertuaru.

Więcej informacji na stronie www.mplc.pl

Artykuł sponsorowany

Artykuł Parasol licencyjny dla branży fitness pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

W międzyczasie udało się nauce potwierdzić, i to poza wszelką wątpliwość, że regularne chodzenie nie tylko ma korzystny wpływ na kondycję naszej głowy, ale również – jako jedna z wielu możliwych form aktywności fizycznej – na pozostałe części ludzkiego organizmu. Stąd już całkiem niedaleko do racjonalnego przypuszczenia, że siedem tysięcy kroków jest lepsze niż sześć tysięcy. Aczkolwiek sześć tysięcy kroków też może być dobre. Pewnie będzie lepsze od pięciu tysięcy.

Dziarski marsz czy leniwy spacerek?

Styl jest drugorzędny. Ogólnie chodzi o liczbę kroków. Czym więcej ich dziennie wykonamy, tym lepiej. Ale też bez przesady. Ważny jest też przecież umiar. Do czego bodaj jako pierwszy przekonywał nas sam Hipokrates.
Tylko skąd – na wszystkich filozofów – wzięła się zaskakująco precyzyjna i przy tym okrągłoliczbowa zasada 10.000 kroków dziennie?

Otóż wszystkie ślady prowadzą do speców od marketingu, którzy potrafią wyprzedzić naukę, ale poniekąd także do samej nauki, która od czasu do czasu goni za marketingiem.
Czy „Manpo-kei” coś komuś mówi? Czy ktoś kiedyś coś słyszał o japońskiej firmie Yamasa Tokei?

Pierwszy na świecie komercyjny krokomierz został wprowadzony na masowy rynek w 1965 roku – właśnie przez firmę Yamasa Tokei. Był to brelok o konstrukcji zbliżonej do kieszonkowego zegarka, dostępny w czerwonym, kremowym lub czarnym kolorze. Długa wskazówka odliczała na tarczy kroki do tysiąca. Zaś krótka wskazówka zliczała poszczególne tysiące aż do dziesięciu. Stąd 10.000 kroków.

Ta okrągła liczba jest nie tylko konsekwencją konstrukcyjnych założeń poczynionych przez japońskich inżynierów. Już chwilę wcześniej, bo w ramach kampanii społecznych, które poprzedzały olimpiadę organizowaną w Tokio w 1964 roku, specjaliści od zdrowia publicznego przekonywali w oparciu o dość swobodnie dobraną liczbę, że 10.000 kroków to idealny codzienny cel, by chronić swoje zdrowie i uzyskać trwałą sprawność fizyczną.
Takiego pięknego podania na tacy pomysłu żaden dział marketingu nie może zmarnować. Nazwa handlowa „Manpo-kei” to w wolnym tłumaczeniu nic innego jak „Dziesięć-tysięcy-kroków-mierz”.

Pół stulecia później możemy śmiało stwierdzić, że magiczny próg 10.000 kroków – i to do przebycia każdego dnia – gdzieś po drodze przeobraził się (czy też został przeobrażony) ze zręcznego reklamowego chwytu we wszechobecny fitnessowy dogmat. Czystą herezją byłaby dzisiaj już sama myśl o usunięciu aplikacji z telefonu tylko dlatego, że zbyt często otrzymujemy irytujące powiadomienie o tym, jak długi dystans dzieli nas jeszcze od codziennego zbawienia.

Co na to nauka?

Powszechnie stosowane rekomendacje w sferze aktywności fizycznej zwykle opierają się na obserwacjach, gdzie zasadniczą zmienną jest czas a nie liczba powtórzeń określonego ćwiczenia lub pojedynczego ruchu, na przykład kroków. W uproszczeniu, ale w zgodzie z najlepszą wiedzą przyjmujemy, że umiarkowana aktywność fizyczna w wymiarze od 150 do 300 minut w tygodniu lub intensywny wysiłek w wymiarze od 75 do 150 minut w tym samym przedziale czasowym prowadzi do wydłużenia oczekiwanej długości życia o półtora roku w porównaniu ze wskaźnikiem statystycznym dla danej populacji – o ile trzymamy się tej rekomendacji przez całą dekadę.

Dopiero na przestrzeni kilku ubiegłych lat naukowcy byli w stanie zebrać i przeanalizować wystarczająco obszerną bazę danych, aby poddać dogłębnej analizie odwrotny wpływ liczby dziennie wykonanych kroków na śmiertelność i na tej podstawie wyprowadzić miarodajne wnioski. Wiąże się to z dostatecznym upowszechnieniem krokomierzy i akcelerometrów, co z kolei w dużej mierze jest zasługą sprawnego marketingu – zwłaszcza firm technologicznych.

Dyskutowana szeroko – także w programach śniadaniowych – publikacja naukowa z 2022 roku* na podstawie analizy danych z 15 przeprowadzonych wcześniej badań dla łącznie ponad 47 tysięcy dorosłych osób z 40 krajów potwierdza krzywolinijny związek w postaci malejącego ryzyka zgonu wraz z rosnącą liczbą wykonanych dziennie kroków.

Zauważyć jednak należy, że wśród osób w wieku do 60. roku życia owa krzywa ulega wypłaszczeniu w przedziale 8 – 10 tysięcy kroków dziennie. W przypadku osób powyżej 60. roku życia owe wypłaszczenie pojawia się już w przedziale 6 – 8 tysięcy kroków. Owszem, dalszy spadek ryzyka występuje z każdym dodatkowym krokiem ponad górną granicę obu wskazanych przedziałów. Ale już nie liczba kroków decyduje o dynamice lecz wiek. Czym wyższy, tym większe korzyści – choć już bardzo skromne w porównaniu z pokaźnym zakrzywieniem linii na odcinku pierwszych kliku tysięcy kroków. Dla porządku dodam, że tempo chodzenia pozostaje bez jednoznacznego wpływu na krzywą.

Autorzy przedmiotowej publikacji wskazują ponadto na arcyciekawą współwystępującą zależność. Różnica w ocenie ryzyka zgonu między krótkim dziennym dystansem a długim odpowiada różnicy między umiarkowanym wysiłkiem fizycznym a intensywnym. W obu przypadkach ryzyko zgonu spada o 50-60%, gdy decydujemy się przemaszerować długi dystans, a nie krótki lub wybieramy intensywny wysiłek w miejsce umiarkowanego.
No dobrze.

Ale jaki płynie z tego wszystkiego wniosek?

Zasada 10.000 kroków dziennie, choć pierwotnie zupełnie intuicyjna i sformułowana na potrzeby promocyjno-komercyjne, jest z empirycznego punktu widzenia całkiem dobrą, a przy tym szalenie prostą heurystyką i to dla większej części populacji. W tym akurat przypadku nauka dogoniła marketing.

Ale znane są też przypadki, gdy powszechne przekonania i przeróżne obietnice przeróżnych firm okazują się stać w wyraźnej sprzeczności z nauką. Zajmujący się biologią ewolucyjną Daniel Lieberman jest jednym z głośniejszych popularyzatorów naukowej wiedzy o aktywności fizycznej. Jego specjalizacją jest bieganie. Warto zapoznać się z jego zdaniem na temat rzekomych innowacji na sklepowej półce z butami sportowymi. Może przy innej okazji zrecenzuję jego sztandarową popularnonaukową książkę pod tytułem Exercised.

Aktualnie w branży fitness na fali wznoszącej widzę przepastny zbiór przeróżnych porad i zasad, który pod chwytliwymi pojęciami „wellness” i „longevity” szybuje sobie w przestworzach obietnic marketingowych. Sam jestem ciekaw, które z licznych, w tym śmiałych i bez wątpienia przykuwających uwagę twierdzeń przetrwają czołowe zderzenie z metodą naukową.

* https://www.thelancet.com/journals/lanpub/article/PIIS2468-2667(21)00302-9/fulltextz
Fot. Nick Page/ Unsplash

Artykuł Dlaczego chodzenie ma przyszłość, czyli nauka w pogoni za marketingiem pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Ale czy spadek przychodów podczas niskiego sezonu jest nieuchronny? Może mamy w szufladzie patent, który pozwoli nam skutecznie przeciwstawić się temu co rok powracającemu zjawisku?

Zatem koniec kwietnia to ostatni dzwonek, by do działu marketingu skierować pytanie o to, co konkretnie należałoby zrobić, aby przeliczone na jednostki pieniężne korzyści zmasowanego działania przewyższały poniesione koszty.

Nie ma cudów.

Obowiązkowa burza mózgów doprowadzi jej uczestników do wspólnego przekonania, że najlepszym rozwiązaniem byłby letni program lojalnościowy. Zbieraj naklejki, odbieraj nagrody – czy jakoś tak. To dobra wiadomość, że istnieje nie tylko w głowach, ale także w boju (i to wielokrotnie) sprawdzony pomysł, który w zależności od dostępnych środków, doświadczenia i zdolności technologicznych może zostać wdrożony w różnoraki sposób.

Ale jest też i zła wiadomość.

I nie jest to bynajmniej wiedza tajemna. Nasi pokładowi specjaliści od marketingu i zaprzyjaźnieni z nimi konsultanci od wszystkiego – po prostu się mylą – zwłaszcza gdy zgadują. Ich przewidywania co do skuteczności kampanii marketingowych, w tym programów lojalnościowych, bywają nadmiernie optymistyczne.

Kilka lat temu przeprowadzone zostało badanie* z udziałem ponad 61 tysięcy klientów amerykańskiej sieci klubów 24 Hour Fitness (wówczas 450 klubów i łącznie 4 miliony klubowiczów). Analizie poddano szereg wariantów dość uniwersalnego w swoim działaniu programu skrojonego pod zwiększenie liczby wizyt w klubie.

Przed rozpoczęciem badania niemal 550 ekspertów podzieliło się swoimi przewidywaniami co do skuteczności poszczególnych wariantów. Każdy z nich ocenił trzy losowo wybrane warianty programu. Po zakończeniu i podsumowaniu badania okazało się, że eksperci przeszacowali faktyczny wpływ programu lojalnościowego na zachowanie klientów. I to aż dziewięciokrotnie!
Jedni pewnie wpadną w szok i niedowierzanie. Inni nie znajdą w przedstawionych wynikach badania żadnej anomalii.

Podstawowa konstrukcja badanego programu lojalnościowego składała się z trzech elementów:

1. proces rejestracji wraz z koniecznością stworzenia indywidualnego terminarza treningowego,
2. mechanizm regularnych powiadomień i przypomnień o zaplanowanych treningach,
   oraz
3. warunkowy system punktowy.

Badacze zaprojektowali łącznie 53 mniej lub bardziej zbliżonych do siebie wariantów programu. Różnice między nimi polegały przede wszystkim na zmianach w częstotliwości wysyłanych treści, ich formie i zawartości oraz sposobie punktacji.

Do każdego wariantu zostało przypisanych po (średnio) 1.062 uczestników. Średni wiek uczestników badania wynosił 39 lat. Kobiety stanowiły 2/3 badanych uczestników. Długość członkostwa przed rozpoczęciem badania wynosiła w przeliczeniu na średnią wartość prawie 9 miesięcy. A w okresie 4 tygodni przed badaniem aktywność uczestników wynosiła w przeliczeniu na głowę 1,3 wejść do klubu w tygodniu (odpowiednio 5,7 wejść w miesiącu).

Punktem odniesienia w ocenie skuteczności poszczególnych wariantów była grupa kontrolna, której każdy z 4.992 uczestników otrzymał po 1.500 punktów podczas rejestracji, co odpowiadało oczekiwanej liczbie uzyskanych punktów w okresie trwania całego programu. Zostali oni zachęceni do zbierania kolejnych. Ponadto dowiedzieli się oni, zresztą podobnie jak wszyscy pozostali uczestnicy badania i to niezależnie od wariantu, że wymiana punktów na rabat w sklepie internetowym Amazon może nastąpić dopiero po przekroczeniu progu 7.000 punktów (równowartość 5 dolarów). I to by było na tyle. Kontakt grupy kontrolnej z organizatorem programu na tym się urywał.

I co się po czterech tygodniach miało okazać?

Niecała połowa poddanych badaniu wariantów programu lojalnościowego (24 z 53) doprowadziła do istotnego – ze statystycznego punktu widzenia – wzrostu tygodniowej liczby wejść do klubu w wymiarze od 0,14 do 0,40 dodatkowych wejść, co odpowiadało wzrostowi w przedziale od 9% do 27% w porównaniu z grupą kontrolną. Skutek wszystkich wariantów łącznie wyniósł 0,15 dodatkowych wejść w tygodniu względem obserwacji w grupie kontrolnej.

Wszystko jedno czy wynik ten uznamy za skromny czy też niezły. Istotne jest, że przewidywania ekspertów obiecały nam około 1,5 dodatkowych wejść w tygodniu. Spodziewali się oni, w uproszczeniu, rewolucyjnej wręcz zmiany w postaci więcej niż podwojenia średniej tygodniowej liczby wejść do klubu w porównaniu z okresem sprzed wprowadzenia programu lojalnościowego.

Uczestnicy zwycięskiego wariantu otrzymali 100 punktów za rejestrację oraz po 300 punktów za każdą wizytę w klubie, o ile termin wizyty był zbieżny z terminarzem. Punktacja za planowaną wizytę rosła do 425 punktów, jeżeli uczestnik powracał do klubu po opuszczeniu wcześniejszej zaplanowanej wizyty. Wizyta w każdym innym terminie uprawniała do 150 punktów. Ponadto uczestnicy otrzymywali przypomnienia na 30 minut przed zaplanowanym treningiem oraz łącznie po 8 wiadomości podczas 4-tygodniowego programu, które odliczały czas do zakończenia programu i przypominały o zasadach przyznawania punktów.

Wszystko to sprawiło, że efekt najskuteczniejszego wariantu programu wyniósł 0,40 dodatkowych wejść w tygodniu. Ale i tak ów wynik znajdował się znacznie poniżej oczekiwań ekspertów.

Można się faktycznie zdziwić, ale to w cale nie w wyżej opisanym wariancie eksperci pokładali największe nadzieje. Stawiali oni na wariant, którego skuteczność w ostatecznym rozrachunku okazała się być zerowa w porównaniu z grupą kontrolną, mimo iż przewidywania oscylowały wokół 1,84 dodatkowych wejść w tygodniu. Nie wiadomo z jakiego powodu, ale tkwili oni najwyraźniej w błędnym przekonaniu, że przyznawanie punktów za żelazną dyscyplinę wystarczy aby uzyskać największe efekty nawet jeśli nagroda będzie skromna.

Rozjazd jest piorunujący.

I na tym poprzestanę. Nie chcę się nad ekspertami dalej pastwić. Skądinąd sam się przecież do nich zaliczam. Choć bardziej ciągnie mnie do podejmowania decyzji niż do ich podpowiadania. Zresztą nie w tym jest rzecz.
To, że przewidywania, na przykład ekonomistów, bardzo często dramatycznie odbiegają od faktycznych pomiarów obserwowanych społecznych zjawisk, nie rodzi jakiegoś szczególnego zdziwienia. Dlaczego w branży fitness miałoby być inaczej.

W każdym razie sprawy mocno się komplikują, gdy traktujemy głos ekspertów jak objawienie. Wówczas zupełnie niepotrzebnie wystawiamy się na nadmierne ryzyko. Na szczęcie profilaktyka jest w zasięgu ręki. Wystarczy wykazać się zdroworozsądkowym sceptycyzmem w odniesieniu do stawianych przez ekspertów zarówno prognoz, jak i diagnoz. Hope for the best and be prepared for the worst.

* https://www.nature.com/articles/s41586-021-04128-4

Fot. Towfiqu Barbhuiya/ Unsplash

Artykuł Zbieraj naklejki, odbieraj nagrody, nie ufaj ekspertom pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Dlatego odłożę na bok owe rekordowe tabelki i wykresy. Obrazują one bowiem zupełnie nie reprezentatywny, bo szalenie aktywny i intensywnie ćwiczący, ale mimo wszystko niewielki wycinek znacznie większej i bardziej różnorodnej populacji. Zwłaszcza pod względem „lajfstajlowym”. Popatrzmy zatem szerzej.

Eurobarometr 525* – na podstawie danych z kwietnia i maja 2022 roku – kreśli złożony i po części ponury obraz naszego skądinąd pięknego kraju. Zawarte w raporcie dane prowadzą mnie do następującego uogólnienia. My Polacy – o ile nie pozostajemy w bezruchu, co dla wielu z nas niestety nadal stanowi wygodny wybór – raczej skłaniamy się do aktywności fizycznych innych niż ćwiczenia i uprawianie sportu. Zwłaszcza takich o umiarkowanym choć o (dość) regularnym charakterze. Przy czym nasza aktywność (co do zasady) nie trwa dłużej niż jedną godzinę i odbywa się, wedle naszych deklaracji, przede wszystkim w plenerze, w domu lub w drodze. Ale po kolei.

Spośród tysiąca respondentów badanych w Polsce w wieku powyżej lat 15, jedynie 23% deklaruje, iż ćwiczy lub uprawia sport przynajmniej jeden raz w tygodniu – czyli (dość) regularnie.

Jest to niestety równoznaczne ze spadkiem o 5 punktów procentowych (pp) wobec analogicznego badania z 2017 roku. Tym samym brakuje nam w tej chwili aż 15 pp do średniej wartości dla 27 krajów UE (38%). Przy czym mniejsze lub większe negatywne odchylenie od średniej unijnej występuje we wszystkich grupach demograficznych z wyjątkiem mężczyzn w wieku 15-24 lat. A od krajów Skandynawii i Beneluksu dzieli nas już przepaść. W takiej Finlandii na przykład ćwiczy lub uprawia sport aż 71% badanych osób i to nie rzadziej niż jeden raz w tygodniu.

Z niedowierzaniem odnotowałem, że na całkowitą rezygnację z ćwiczeń i uprawiania sportu zdecydowało się o 9 pp więcej badanych w Polsce respondentów niż jeszcze pięć lat wcześniej (65% w 2022 roku wobec 56% w 2017 roku). Takiego dołującego zjazdu nie dokonał nikt inny.

Na przeciwległym, bo aktywnym biegunie – choć wcale nie w czołówce – odnajdziemy Czechy i Chorwację. W obu wydawałoby się że kulturowo bliskich nam krajach na przestrzeni ostatnich lat udział osób, które nie trenują w ogóle, spadł w tamtejszych populacjach aż o 15 pp.

Jakby tego wszystkiego było jeszcze mało, pozostajemy daleko za średnią unijną także w przypadku (dość) regularnego – nie rzadziej jednak niż jeden raz w tygodniu – podejmowania innych aktywności fizycznych. Do nich autorzy Eurobarometru 525 zaliczają m.in. przejazd rowerem z miejsca na miejsce np. z domu na uczelnię lub do miejsca pracy, taniec towarzyski czy też zajęcia w ogrodzie. Poprzeczka nie wisi szczególnie wysoko. A mimo to jedynie 39% wszystkich respondentów z Polski zalicza siebie do tej grupy. Znowu, do średniej unijnej brakuje nam sporo, bo aż 11 pp.

Na dużą próbę zachowania spokoju wystawiłem sam siebie gdy doczytałem, że nawet ze zwykłym chodzeniem jest nam zupełnie nie po drodze. O ile spacer (chociażby z psem) lub dziarski marsz trwają dłużej niż 10 minut. W tej podstawowej dyscyplinie jesteśmy na samym końcu unijnej stawki.

Przyjrzałem się także miejscom podejmowania jakiejkolwiek aktywności fizycznej przez wszystkie te osoby, które tak deklarują, bez różnicy na to jak często to robią. Nawet jeżeli jest to pojedynczy zryw w całym długim miesiącu. Sam raport nie określa, w podziale na kraje, jak liczna jest to grupa. W całej UE jest to siedmiu na dziesięciu respondentów. Nie mniej jednak z surowych danych dla Polski wynika, że jest to w naszym przypadku niewiele powyżej połowy wszystkich badanych respondentów. Mogli oni wskazać więcej niż jedno takie miejsce.

Z udzielonych odpowiedzi dowiadujemy się, że 46% mniej lub bardziej aktywnych osób wybiera park (w domyśle najszerzej pojęty plener), 42% oddaje się aktywności fizycznej w domu, zaś 28% czyni tak w drodze, przemieszczając się w celach transportowych z miejsca na miejsce. Mamy tutaj do czynienia ze sporymi zmianami w porównaniu z badaniem z 2017 roku – odpowiednio o 4, 6 i 7 pp, i to w górę. Są to wskazania albo na poziomie średniej unijnej (park/plener) albo znacznie powyżej (dom, w drodze).

W jednym miejscu przybywa, w innym ubywa. Oto banalne preludium do najbardziej rozczarowujących wskazań na Eurobarometrze. Kontrastują one zwłaszcza z tym co napisałem na wstępie.

Jedynie 7% z grupy mniej lub bardziej aktywnych mieszkańców Polski wskazuje klub fitness jako jedno z miejsc uprawiania przez siebie aktywności fizycznej. Jest to spadek o 4 pp wobec badania z 2017 roku podczas gdy średnia unijna spadła w tym samym okresie jedynie o 2 pp do wciąż względnie wysokich 13%.

Mniej więcej tyle samo osób (odpowiednio 9% i 7%) udaje się do klubu sportowego (karate, siatkówka, piłka nożna, itp.) lub do ośrodka sportu i rekreacji (basen, bieżnia, kort tenisowy, itp.). W pierwszym przypadku jest to powtórka wyniku z 2017 roku. Natomiast w drugim przypadku mamy na przestrzeni pięciu lat spory spadek, bo aż o 6 pp.

Z wszystkich osób, które podejmują jakąkolwiek aktywność fizyczną w naszym kraju, i to niezależnie od tego gdzie jest ona wykonywana, większość poświęca na to każdorazowo nie więcej niż jedną godzinę. Warto zaznaczyć, że owa większość to 53% w przypadku aktywności o intensywnym wysiłku (trening siłowy, trening wytrzymałościowy, itp.) oraz 67% w przypadku aktywności o umiarkowanym wysiłku (jazda na rolkach lub rowerze, gry i zabawy, koszenie trawy, itp.).

Należy także zauważyć, że jeszcze w 2017 roku udział osób, które przeznaczają na aktywność fizyczną nie więcej niż jedną godzinę w dniu kiedy tak czynią, odpowiadał średniej unijnej. Ale już badanie z 2022 roku pokazuje, że zaszły spory zmiany. Coraz mniej czasu przeznaczamy na aktywność fizyczną gdy się już do tego zabierzemy. Po prostu śpieszy się nam bardziej niż statystycznemu mieszkańcowi UE.

Eurobarometr 525 jest znacznie obszerniejszy. Ale nawet po częściowej lekturze owego raportu da się usłyszeć doniosły rozdźwięk. Jak to możliwe, że nie tylko operatorzy klubów fitness – w tym ja, do niedawna – ale chyba wszyscy wokół, jakkolwiek by nie byli związani z branżą fitness, fetują i ogłaszają rekordy wszechczasów, gdy z publikowanych liczb wynika, iż potencjał rynkowy, w tak zwanym międzyczasie, dotkliwie się skurczył?

Sam nie wiem czy jest to objaw bardziej technicznego czy raczej socjologicznego zjawiska. Może wskazania naszych krajowych termometrów mają się nijak do wskazań na europejskim barometrze? Albo po prostu nie wypada inaczej?

* https://europa.eu/eurobarometer/surveys/detail/2668

Fot. Geert Pieters/ Unsplash

Artykuł Adam Śliwiński: Temperatura w klubie fitness a wskazania na barometrze pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.