Wśród trenerów personalnych istnieją dwa główne modele współpracy z klubami fitness lub/i studiami treningu personalnego. Pierwszy to zatrudnienie przez takie miejsce i włączenie do zespołu. Drugi to opcja tzw. trenera zewnętrznego (freelancera), który na określonych zasadach korzysta z lokalizacji, powierzchni i sprzętu danego miejsca.

Istnieje kilka czynników, które, wybierając tą drugą opcję, powinniśmy zbadać. Wymienię moim zdaniem najważniejsze w punktach i pokrótce opiszę każdy z nich.

Wysokość ryczałtu, możliwość promocji

Ryczałt to kwota, jaką trener płaci miesięcznie za możliwość korzystania z lokalizacji. Często stanowi istotny punkt w tabelce kosztowej biznesu trenera. Dlatego warto tę kwotę starannie przeanalizować i sprawdzić, czy jest adekwatna do potencjału miejsca, które sobie wybraliśmy jako miejsce naszej pracy.

Istotną rolę odgrywa także możliwość promocji własnych usług na terenie tego miejsca lub brak takiej możliwości. Kluby przyjmują tu różną strategię, więc warunki współpracy w tym zakresie warto ustalić na początku, by uniknąć ewentualnych spornych sytuacji.

Baza klientów, baza treningowa

Warto doprecyzować także kwestię ewentualnego dostępu do bazy klientów klubowych oraz możliwość oferowania swoich usług obecnym klientom klubu. Znam miejsca chroniące swój wewnętrzny rynek, ale też takie, które go udostępniają.

Jako trenerzy zewnętrzni musimy mieć pewność, czy narzędzia pracy oferowane przez klub są na miarę naszych oczekiwań oraz czy klub oferuje miejsce do komfortowej pracy z podopiecznym. Czasem wymaga ona ciszy i spokoju, czasem możliwości położenia się na macie bez ryzyka, że coś nam spadnie na głowę lub ktoś będzie ćwiczył kilka centymetrów obok. Baza treningowa i dostępna przestrzeń stanowi więc kolejny istotny element, który warto rozeznać.

Dostęp do klubu, kontakt z managerem i szkolenia

Zanim jako trener zewnętrzny zdecydujemy się na współpracę w klubem, warto wiedzieć, czy dostęp do klubu ma absolutnie każdy, czy jednak następuje jakaś wstępna weryfikacja, a następnie kontrola. W tym pierwszym przypadku możemy spotkać się z, delikatnie mówiąc, dziwnymi sytuacjami, które będzie trzeba tłumaczyć naszemu podopiecznemu.

Niezwykle istotna pozostaje możliwość szybkiego kontaktu z menagerem klubu oraz jego reakcje na nasze uwagi. Mogą one dotyczyć na przykład awarii, konieczności uzupełniania zużytego sprzętu, czystości, czy różnych optymalizacji.

Trenerzy pracujący na sali widzą wiele rzeczy jako pierwsi w kolejności, dlatego potrafią trafnie ocenić sytuacje. Byłoby z korzyścią dla pracy trenera, jego podopiecznych oraz samego klubu, gdyby kadra kierownicza z tej wiedzy korzystała i wcielała w życie wskazówki trenerów.

Najlepszą forma nauki dającą możliwość rozwijania się, jest udziału w szkoleniach i wymiany informacji. Warto więc sprawdzić, czy klub stwarza nam takie możliwości.

Mam nadzieję, że punkty okazały się pomocne i ułatwią trenerom zewnętrznym świadomy wybór miejsca do pracy. Dobrze wybrane miejsce ma szansę stać się nim na wiele lat. Czego bardzo wam życzę.

Tomasz Gać, wiceprezes Zarządu, Trener Indywidualny Sp. z o.o.

Jest absolwentem warszawskiej AWF na kierunku trenerskim oraz Wyższej Szkoły Rehabilitacji na kierunku fizjoterapia. Ukończył także uczelnie na kierunkach biznesowych. Jako trener personalny pracuje od 2007 r. W Trener Indywidualny Health Club jest odpowiedzialny na organizację procesu treningu personalnego. Rekrutuje nowych trenerów, planuje szkolenia zespołu, optymalizuje procesy, odpowiada za marketing, komunikację i sprzedaż treningów.

Artykuł Siedem wskazówek dla trenera zewnętrznego. Lista może zaskoczyć pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Jako trener personalny pracuję (tak, nadal pracuję w sali z podopiecznymi trzy razy w tygodniu) od 2006 r. Swoją przygodę z branżą fitness oraz z prowadzeniem treningów rozpocząłem w, nieistniejącej już, sieci klubów fitness Gymnasion.

Standardem była wtedy funkcja tzw. trenera zmianowego. Jego zadania polegały na dbaniu o porządek i bezpieczeństwo w sali, rozpisywaniu prostych planów treningowych oraz budowaniu relacji z klientami ćwiczącymi w klubie.

Trener na wyłączność

Istniała grupa klientów dla których krótka porada i prosty instruktaż to było zdecydowanie za mało i którzy prosili  trenera o poświęcenie im większej uwagi, najlepiej w formie wyłączności na pełną godzinę.

W praktyce, po zakończonym dyżurze, – albo w dni, kiedy tych dyżurów trener nie miał w grafiku – umawiał się on z podopiecznym na konkretny termin. Przez pełną godzinę pokazywał ćwiczenia, korygował, asekurował i ustalał plan treningowy. Taka opieka oczywiście była wynagradzana w formie płatności według ustalonej wcześniej stawki godzinowej. Ponieważ jej wysokość była wielokrotnością stawki godzinowej za pracę zmianową, łatwo się domyśleć, że trenerom zależało, aby mieć takich podopiecznych i treningów jak najwięcej.

Naturalnym następstwem stawało się  ograniczanie godzin dyżurowych na rzecz sesji indywidualnych.

Na tym etapie kluby w zasadzie nie zarabiały bezpośrednio na usłudze treningu, bo płatności odbywały się pomiędzy klientem a trenerem. Dopiero nieco później za możliwość prowadzenia takich zajęć trener płacił klubowi tzw. ryczałt trenerski.

Jeśli chodzi o to jak wyglądały same treningi, były to najczęściej treningi sylwetkowe zgodne z metodami kulturystycznymi. Trenerzy czerpali wiedzę z kolorowych czasopism branżowych, rzadziej z internetu i od starszych kolegów-praktyków, którzy długie lata trenowali w siłowniach a kursy trenerskie prowadzili byli i obecni zawodnicy kulturystyki.

Crossfit w zawodzie trenera

Po kilku latach takiej pracy, z USA przywędrował crossfit. To trend, moda i metoda jednocześnie, który został z nami na długie lata. W zasadzie nadal działa, aczkolwiek z wielu przyczyn liczba afiliowanych boxów crossffitowych znacznie się zmniejszyła.

Sam trening polega na siłowej pracy z obciążeniami zewnętrznymi, z dużą lub bardzo dużą intensywnością. Jeśli do tego dodamy fakt, że same „ćwiczenia” (zwane bojami) są często bardzo zaawansowane technicznie (po prostu trudne dla osób nie posiadających bardzo dobrej techniki), to niestety w wielu przypadkach trenowanie w ten sposób skutkuje urazami przeciążeniowymi, kontuzjami i przetrenowaniem.

W tym samym czasie co crossfit pojawiły się w Polsce pierwsze studia treningu personalnego, gdzie tylko taka indywidualna forma współpracy z podopiecznym była możliwa oraz wyodrębniła się forma współpracy z klubami trenera – freelancera. Taki trener płacił klubowi za możliwość korzystania z infrastruktury oraz  prowadził swój biznes nie będąc zatrudnionym przez klub. Trenerzy freelancerzy lub trenerzy zewnętrzni to dalej bardzo popularna forma prowadzenia biznesu trenerskiego i współpracy z klubami.

Kolejny trend, jaki mogliśmy obserwować w trakcie ewolucji zawodu trenera to trenerzy siły. Tu głównym celem nie było już ”zajechanie”” się podopiecznego na każdym kolejnym treningu, lecz dopracowywanie do perfekcji techniki trójbojowej i bicie rekordów podopiecznych w głównych bojach siłowych, czyli przysiadzie, martwym ciągu i wyciskaniu leżąc. Z tego typu treningów często korzystali sportowcy, zarówno wyczynowi jak i amatorzy, którzy chcieli  poprawiać swoją motorykę i szukać rezerw w osiągnięciu wyższego poziomu w trenowanej dyscyplinie.

I tu powstała kolejna nisza, masowo zagospodarowana przez trenerów personalnych, a mianowicie przygotowanie motoryczne.

Od motoryki do fizjoterapii

Trenerzy całymi stadami zaczęli brać udział w specjalistycznych szkoleniach z zakresu przygotowania motorycznego sportowców. Nawet jeśli na co dzień pracowali z zupełnymi amatorami, to i tak kończyli drogie, specjalistyczne i często międzynarodowe szkolenia. Ich zakres niejednokrotnie  obejmował całe spektrum nauki kształtowania cech motorycznych, nad którymi pracują sportowcy na najwyższym światowym poziomie.

Równolegle rozwijała się diagnostyka funkcjonalna przy wykorzystywaniu rozmaitych testów i narzędzi oceny jakości ruchu człowieka i jego potencjału jakim dysponuje. Trener personalny stawał się specjalistą, który patrzył na ruch znacznie szerzej niż jeszcze kilka lat wcześniej.

Ponieważ wielu podopiecznych przychodziło z urazami preciążeniowymi, zmianami zwyrodnieniowymi lub nabywało tych urazów w trakcie treningów, powstała duża potrzeba edukacji w zakresie treningu medycznego i funkcjonalnego. Bardzo szybko rynek szkoleń został zalany przez setki przeróżnych szkoleń i kursów z tej tematyki. Prowadzili je lekarze, fizjoterapeuci i bardziej doświadczeni trenerzy. Produkt, który się wtedy ukształtował i funkcjonuje do dziś, to trening medyczny.

Wielu trenerów (w tym ja) wybrało znacznie trudniejszą ścieżkę zdobywania kompleksowej wiedzy z tego zakresu na studiach fizjoterapeutycznych. Dla wielu był to wtedy kolejny ukończony kierunek studiów.

Po pierwsze: tak wyedukowany trener mógł świadomie pracować z podopiecznym borykającym się z konkretnym problemem zlokalizowanym w aparacie ruchu. Po drugie: stał się równoprawnym partnerem do pracy w zespole z lekarzem i fizjoterapeutą. Częstą takie zespoły  działają w klinikach lub klubach fitness i studiach treningu personalnego, . Na różnych etapach terapii pacjentem/klientem zajmuje się konkretny specjalista .

Zawód trenera wciąż ewoluuje

Kierunek w którym obecnie ewoluuje zawód i filozofia pracy trenerów personalnych to obszar nauczania ruchu (trener ruchu) oraz szeroko pojęty coaching. Bardzo mocna na znaczeniu zyskują (i rozwijają się) kwestie mentalne, motywacyjne, psychologiczne.

Jeśli miałbym określić kierunki rozwoju na najbliższe lata, zdecydowanie postawiłbym na rozwój tzw. kompetencji miękkich i kwestie psychologiczne.

Specjalizacja w każdym zawodzie, również trenerskim, będzie wypierana przez narzędzia AI, natomiast w najbliższym czasie czynnika ludzkiego nic nie zastąpi.

Uważam, że ludzie będą szukać relacji i możliwości współpracy ze specjalistą kompetentnym w kwestiach stricte treningowych, doskonale komunikującym się i potrafiącym słuchać, który sprawi, że sesja treningowa będzie czymś znacznie więcej niż tylko nadzorem nad poprawnie wykonanymi ćwiczeniami i określeniem stopnia progresu i realizacji planu. Z pełną odpowiedzialnością, wynikającą z kilkunastoletniego doświadczenia, mogę stwierdzić, że takiego właśnie podejścia oczekuje zdecydowana większość osób trafiających pod opiekę trenera personalnego.

Tomasz Gać, wiceprezes Zarządu, Trener Indywidualny Sp. z o.o.

Jest absolwentem warszawskiej AWF na kierunku trenerskim oraz Wyższej Szkoły Rehabilitacji na kierunku fizjoterapia. Ukończył także uczelnie na kierunkach biznesowych. Jako trener personalny pracuje od 2007 r. W Trener Indywidualny Health Club jest odpowiedzialny na organizację procesu treningu personalnego. Rekrutuje nowych trenerów, planuje szkolenia zespołu, optymalizuje procesy, odpowiada za marketing, komunikację i sprzedaż treningów.

Artykuł Ewolucja zawodu trenera personalnego. Dokąd nas zaprowadzi? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Nie wiemy jak i od czego zacząć – to podstawowy powód, dla którego osoby początkujące nawiązują współpracę z trenerem personalnym. Ogromna liczba ogólnodostępnych internetowych filmów (która oczywiście jest plusem) może spowodować u początkującego sporo zamieszania. Ogrom porad rodzi wiele pytań – od budowy treningu po programowanie samych jednostek.

Klienci wiedzą, że każdy trening powinien zawierać rozgrzewkę, część główną oraz cool down, ale jak sensownie ułożyć trening, które ćwiczenia będą najlepsze na początek? Jak dalej poprowadzić swój trening, aby osiągnąć założony cel? Na te i wiele innych pytań jest w stanie odpowiedzieć każdy wykwalifikowany trener. Potrafi też ułożyć indywidualny plan pod konkretny cel treningowy, dopasować odpowiednią częstotliwość, intensywność, objętość, rodzaj treningu oraz ćwiczenia.

Rola trenera, gdy klient chce ćwiczyć bezpiecznie

Warto pamiętać, że nie dla każdego klienta cel sylwetkowy jest priorytetem. Wielu z nich chce ćwiczyć przede wszystkim bezpiecznie i poprawnie technicznie. Mogło się bowiem zdarzyć, że doświadczali już kontuzji lub urazu właśnie dlatego, że sami ułożyli plan treningowy. Przecenili swoje możliwości kondycyjne lub posiadają pewne ograniczenia aparatu ruchu, wady postawy, bóle przewlekłe, których skutki bólowe doskwierają im podczas większości czynności dnia codziennego.

W takich wypadkach u trenera pomoce są kursy i szkolenia z treningu medycznego, po urazach lub wykształcenie z zakresu fizjoterapii.

Rola trenera w poszukiwaniu motywacji

Nie każdy ma w sobie tyle samozaparcia, aby samodzielnie rozpocząć regularną aktywność fizyczną. Przeglądanie zdjęć pięknych sylwetek w mediach społecznościowych potrafi niejednego zniechęcić do zaczynania jakiejkolwiek pracy nad sobą.

Począwszy od motywacji pochodzącej z samej umówionej wizyty na siłowni ze swoim trenerem, kontaktu z nim między jednostkami treningowymi, dzięki rozmowie i wsparciu możemy podtrzymywać jego zapał treningowy. Możemy też monitować progres, a przede wszystkim uświadamiać klienta w procesie i rozwoju, gdy chwilowo sam go nie zauważa.

Zdarza się, że trener swoją postawą i sylwetką staje się inspiracją i motywacją dla podopiecznego, co oczywiście stanowi kolejnym plusem współpracy.

Gdy klient potrzebuje wiedzy i pomocy

Trener doświadczony z zakresu dietetyki, suplementacji i oczywiście treningu jest w stanie w komplementarny sposób poprowadzić swojego podopiecznego. To istotne szczególnie, gdy w natłoku informacji trudno samodzielnie dobrać mu odpowiedni  schemat żywienia pod treningi i główny cel treningowy. Istotne jest także, gdy samodzielne prowadzenie przyniosło skutek odwrotny od zamierzonego, pomimo pracy włożonej w treningi i dietę.

Osoby z wieloletnim stażem treningowym idąc w profesjonalną stronę treningu również mogą zdecydować się na współpracę z trenerem i jego wsparcie.

Nuda i potrzeba zmian

Zasób ćwiczeń, wiedza z zakresu poprawnej techniki wzorców ruchowych to niewątpliwie najcenniejsze wartości i doskonała baza do współpracy z trenerem. Jednak nawet najwięksi zapaleńcy potrzebują zmian w swoim planie treningowym. Bywa, że to, co dotychczas sprawdzało się w treningu, już nie działa i nie przynosi oczekiwanych efektów.

Dlatego dobrze niektóre zadania powierzyć osobie, która stojąc z boku, naniesie zmiany w naszym planie. Profesjonalny trener w razie potrzeby zaproponuje zupełnie inne metody do osiągnięcia celu, o których klient nawet by nie pomyślał. Sam fakt, że klient przychodzi na trening i robi wszystko, co trzeba, stanowi wielką korzyść współpracy. Klienci ją docenią, bo oszczędzają czas i energię na trening.

Rola trenera, gdy klient chce się sprawdzać…

Nawet, gdy wszystko układa się po myśli podopiecznego, chcą oni niekiedy upewnić się, że trenują odpowiednio ciężko do swoich możliwości i w pełni wykorzystują swój potencjał. Konsultując się lub pracując długoterminowo z trenerem mogą bezpiecznie przekraczać swoje granice i wychodzić ze strefy komfortu „challengując się” sami ze sobą.

Trener jest w stanie również gasić niektóre zapędy, chroniąc podopiecznego przed urazami przeciążeniowymi czy przetrenowaniem.

i gdy przygotowuje się do zawodów

Czasami podopieczny potrzebuje się sprawdzić z innymi lub postanawia spróbować czegoś nowego, dlatego potrzebuje trenera specjalizującego się w danej konkurencji, posiadającego wiedzę i doświadczenie w prowadzeniu takich podopiecznych.

Bez względu na moment, w którym rozpoczynamy pracę z naszym podopiecznym musimy wiedzieć, że będziemy spędzać ze sobą wiele czasu. Powinniśmy się polubić zwłaszcza, jeśli nasz początkujący klient miałby zostać z nami na lata.

Sonia Świetlik

Od 8 lat pracuje jako trenerka personalna. Sport od zawsze był nieodłącznym elementem jej życia. Trenowałam różne dyscypliny, ale ostatecznie wróciłam do lekkoatletyki i biegów sprinterskich, z których czerpie najwięcej satysfakcji i radości. Regularnie pogłębia swoją wiedzę, biorąc udział w profesjonalnych kursach i szkoleniach z zakresu rehabilitacji, treningu funkcjonalnego i biegowego.

Jest absolwentką Wyższej Szkoły Rehabilitacji na kierunku „Fizjoterapia w sporcie”. Jej podopiecznymi są osoby o różnym stopniu zaawansowania, z dysfunkcjami ruchowymi oraz sportowcy. Od kilku lat prowadzi kursy i szkolenia dla trenerów personalnych. Na studiach podyplomowych Trener Personalny przy Wyższej Szkole Rehabilitacji skupi się na tematyce metodyki treningu siłowego.

Artykuł Rola trenera w rozwoju osób ze stażem treningowym pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Jak wynika z badania „Żywieniowe nawyki pracujących Polaków” w ciągu ostatnich dwóch lat 46 proc. badanych pracowników zmieniło sposób odżywiania się. Mniej niż połowa robiła to pod okiem dietetyka bądź lekarza. Ponad połowa respondentów podejmowała próby zmiany na własną rękę, co wiązało się z niższą skutecznością w grupie szczególnie potrzebującej.

Obecność dietetyka w procesie zmiany nawyków żywieniowych w grupie osób z nadwagą i otyłością zwiększyła skuteczność o połowę. Osoby z nadwagą podejmujące interwencje żywieniowe na własną rękę osiągały zdecydowany efekt w 32 proc. przypadkach, a pod opieką dietetyka zdecydowaną skuteczność deklarowało już 48 proc. będących na diecie respondentów.

– Z racji rosnących wskaźników nadwagi i otyłości wśród pracowników polskich firm, będziemy obserwować rosnące zainteresowanie dietami odchudzającymi. Zdobycie tej wiedzy w biurze czy zakładzie pracy może poprawić skuteczność, przyspieszyć osiąganie pozytywnych efektów w zakresie sylwetki, ale przede wszystkim zdrowia i dobrego samopoczucia – mówi Magdalena Kartasińska-Kwaśnik, dietetyk kliniczny i kierownik działu dietetycznego Dailyfruits.

Skąd zmiana diety?

Dobrą wiadomością jest fakt, że to nie chęć zmniejszenia masy ciała była głównym powodem przejścia na dietę. Na pierwszym miejscu Polacy stawiają zdrowie i dobre samopoczucie. To główny powód zmiany diety dla ponad 90 proc. ankietowanych. Blisko połowa respondentów wśród innych powodów zmian w swoim jadłospisie wskazała chęć poprawy wyników badań, wspomaganie swoich treningów czy chęć oczyszczenia organizmu. Jedna trzecia ankietowanych wprowadziła dietę w odpowiedzi na rekomendacje lekarza lub dietetyka. Co piąty pracownik zdecydował się na inny sposób odżywiania, zachęcony przez rodzinę i znajomych. W grę wchodził też światopogląd (najczęściej rezygnacja z produktów mięsnych), a także ze względu na zmiany rytmu dnia.

Ze wsparciem skuteczniej

– To, czy zmiana nawyków żywieniowych okazała się skuteczna, było uzależnione od wielu czynników, niemniej wsparcie dietetyka w każdej grupie zwiększało szanse na sukces. Ogółem 49 proc. osób, które podjęły dietę po poradzie u dietetyka, zdecydowanie osiągnęło swój rezultat. Wśród wszystkich osób wprowadzających zmiany na własną rękę z efektów zmian było zadowolonych 41 proc. – dodaje Magdalena Kartasińska.

Częściej na zmianę sposobu odżywiania decydowały się kobiety niż mężczyźni. Niemal połowa ankietowanych kobiet (49 proc.) zdecydowała się na taki krok w ciągu dwóch ostatnich lat. Chociaż niemal połowa polskich pracowników chciała zmienić swoje nawyki żywieniowe, tylko nieliczni zwrócili się po pomoc dietetyka. Z usług dietetycznych skorzystało 21 proc. wszystkich ankietowanych (w tym 25 proc. kobiet i 17 proc. mężczyzn).

Wsparcie dietetyka okazało się skuteczniejsze u mężczyzn niż u kobiet. Bez porad dietetyka 40 proc. kobiet zdecydowanie osiągnęło swój cel. W grupie pań korzystających z profesjonalnych porad dietetycznych zdecydowany sukces osiągnęło 48 proc. kobiet. W przypadku mężczyzn 42 proc. osiągnęło swoje cele samodzielnie. Ze wsparciem dietetyka 55 proc. Osiągnięcie założonych celów było zdecydowanie trudniejsze dla osób z nadwagą i otyłością. W tej grupie tylko 32 proc. ankietowanych osiągnęło zakładany rezultat bez porady u dietetyka. Po poradzie u dietetyka 48 proc. osób z nadwagą i otyłością osiągnęło swój cel.

Opracowano na podstawie materiałów z badania „Żywieniowe nawyki pracujących Polaków 2022”. Badanie zostało zrealizowane przez firmę Dailyfruits we współpracy z Instytutem Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera na próbie 1091 respondentów.

Artykuł ukazał się w wydaniu 5-6/2022 czasopisma Magazyn Fitness Biznes

Artykuł Zmiana diety na własną rękę. Jakie rezultaty przynosi? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

„Ważne jest dla mnie (przyp. red.) (…) zrozumienie, że nie jestem w stanie podporządkować reszty życia pod trening, a jest to dla mnie tylko dodatek”. Kilka dni temu otrzymaliśmy taki, bardzo ciekawy i trafny, wpis od jednego z naszych nowych klientów.

Każdy, kto zgłasza się do nas w TI Health Club na treningi personalne, w trakcie wypełniania formularza kontaktowego, może wpisać w pole tekstowe, co jest dla niego ważne. Czasem nie ma tam nic, czasem ludzie doprecyzowują swoje problemy zdrowotne, swoje dotychczasowe doświadczenia lub cele treningowe.

Gdy trening to dodatek, a nie priorytet

Moim zdaniem Pan, który chce rozpocząć swoją przygodę z aktywnością fizyczną pod okiem profesjonalnego trenera personalnego, niezwykle trafnie ujął to, co w głowie ma bardzo liczna grupa osób. Czuje ona ogromną potrzebę zadbania o swoje zdrowie przez ruch, ale ma duże obawy, czy organizacyjnie podoła.

Ludzie są aktywni zawodowo i rodzinnie. Mają swoje osobiste problemy i realizują swoje zainteresowania. Na pewnym etapie (oby jak najwcześniej) zaczynają odczuwać fizyczną i psychiczną potrzebę aktywności fizycznej. Wynika to z chęci zadbania o swoje zdrowie, rozładowania emocji i wielu innych fizycznych i społecznych aspektów.

Kontakt z trenerem, który może nadać temu procesowi ukierunkowany bieg, to świetny pomysł. Trudno natomiast oczekiwać, że od pierwszego dnia treningu taka osoba podporządkuje całe swoje dotychczasowe życie do cyklu treningowego zaproponowanego przez trenera.

Podopiecznym mogą i będą zdarzać się nieprzespane noce, odstępstwa od optymalnego sposobu odżywiania, brak realizacji treningowych „zadań domowych” i wreszcie spóźnienia, odwołane czy przełożone treningi.

Współpracuję z wieloma osobami jako trener personalny już ponad 17 lat i do głowy mi nie przyszło, żeby za takie zachowania rugać czy obrażać się na podopiecznego.

Oczywiście, wszystko odbywa się w ramach określonych na początku zasad współpracy, ale doskonale zdaję sobie sprawę, że u aktywnego amatora, trening z trenerem będzie sprawą ważną, ale z pewnością nie priorytetową.

To dzięki pracy zawodowej ludzie mają możliwość inwestować w zajęcia z trenerem, a rodzina powinna być zawsze na pierwszym miejscu. Sam jestem w stanie odwołać i przełożyć absolutnie wszystko, kiedy w grę wchodzą takie kwestie.

Zrozumienie kluczem dla współpracy

Niestety, bywałem świadkiem sytuacji, w których dwudziestoletni trener z wyrzutem czekał na biegnącą na trening, spóźnioną mamę dwójki małych dzieci i spotkanie rozpoczynał od komentarza „powinniśmy szanować swój czas”.

Ustalając warunki współpracy wystarczy określić, kiedy i w jakiej formie, odwołujemy zajęcia bez konsekwencji finansowych. Warto też ustalić , że spóźnienie nie powoduje wydłużenia realizacji treningu w czasie, lecz w takiej sytuacji podopieczny, jeśli chce, może zostać w sali i wykonać pewne zadania we własnym zakresie. To takie proste!

Osobiście mam zasadę, że nawet spóźnionego 30 minut podopiecznego witam z uśmiechem na ustach i daję z siebie wszystko przez pozostałe pół godziny. Doceniam, że pomimo wielu problemów, o których absolutnie nie musi mi mówić w ramach wytłumaczenia, i tak do mnie dotarł. Kiedy mija ustalony czas, pytam, czy zostawić mu wskazówki do realizacji własnej, czy może musi już pędzić dalej.

Pamiętajcie: prawdopodobnie, gdyby nie my, to taka osoba w ogóle by się nie ruszała. Dlatego możemy być z siebie dumni, bo pomimo nie jest to optymalny system pracy, z całą pewnością zrobienie czegoś zawsze będzie lepsze niż nie zrobienie niczego.

Wymaga to dojrzałości z naszej strony i schowania naszego sportowego ego do kieszeni. Ale podopieczni to docenią! Mówię to z pozycji trenera z siedemnastoletnim doświadczeniem.

Tomasz Gać, wiceprezes Zarządu, Trener Indywidualny Sp. z o.o.

Jest absolwentem warszawskiej AWF na kierunku trenerskim oraz Wyższej Szkoły Rehabilitacji na kierunku fizjoterapia. Ukończył także uczelnie na kierunkach biznesowych. Jako trener personalny pracuje od 2007 r. W Trener Indywidualny Health Club jest odpowiedzialny na organizację procesu treningu personalnego. Rekrutuje nowych trenerów, planuje szkolenia zespołu, optymalizuje procesy, odpowiada za marketing, komunikację i sprzedaż treningów.

Artykuł Trening bywa tylko dodatkiem. Dlaczego warto o tym pamiętać? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Pomimo wzrostów świadomości klientów z zakresu zdrowia oraz większego niż kiedyś zainteresowania aktywnością fizyczną, w naszych klubach ciągle spotykamy osoby oczekujące spektakularnych efektów poprawy sylwetki. Najlepiej byłoby, gdyby efekty przyszły błyskawicznie, na przykład w ciągu pierwszego miesiąca ćwiczeń. Takie podejście wynika z niewielkiego doświadczenia klientów dotyczącego pracy nad własnym ciałem. W czasie ćwiczeń i po nich w ciele zachodzi bowiem wiele złożonych procesów metabolicznych. O ich istnieniu klientki i klienci klubów często nie wiedzą. Nie zawsze mają też świadomość jak bardzo istotne jest odpowiednie żywienie. Jakie są największe wyzwania dla trenera w tym zakresie? Jak je zrealizować razem z podopiecznymi?

Wyzwania dla trenera: spokój i edukacja

Wzrost poirytowania związany z brakiem akceptacji własnego wyglądu połączony z ogromną chęcią zmiany tego wyglądu powoduje, że klienci i klientki często oczekują efektu tak szybko, jak to tylko możliwe.

Pomocna (i niezbędna!) w pracy z nimi jest więc tutaj odpowiednia edukacja podopiecznego, którą należy rozpocząć już w trakcie konsultacji treningowej. Warto ustalić realny do osiągnięcia cel oraz wskazać optymalny czas potrzebny do jego realizacji.

Kolejną ważną rzeczą są regularne badania krwi i innych wskaźników (m.in. profil tarczycowy, lipidogram, insulina i glukoza na czczo), które są w stanie wiele powiedzieć na temat ogólnego stanu zdrowia naszego podopiecznego. Każde odchylenie od norm może skutkować wydłużeniem całego, a w skrajnych przypadkach – brakiem jakichkolwiek efektów.

Trzeba też pamiętać, że każda regularnie ćwicząca osoba po pewnym czasie gorzej znosi obciążenia treningowe. Osoby początkujące mogą odczuwać je zupełnie inaczej.

Z  powodu małej adaptacji układów nerwowych do nawarstwiającego się zmęczenia, a także DOMS-ów (delayed onset muscle soreness), czyli opóźnionej bolesności mięśni. Dlatego każdy trener powinien być w stałym kontakcie z podopiecznymi.

Odczucia treningowe są adekwatne do obciążeń i objętości treningowej naszych podopiecznych bez względu na staż treningowy. Natomiast systematyczna praca treningowa z odpowiednimi obciążeniami pomaga sukcesywnie progresować oraz łatwiej wrócić po przerwie do wypracowanych obciążeń.

Komunikacja z osobami ćwiczącymi powinna dotyczyć m.in. tego, jak dana jednostka treningowa wpłynęła na odczucie przez nich zmęczenia. Ważne, żeby pozyskać informacje, ile czasu potrzebują na regenerację.

Dieta wyzwaniem trenera i podopiecznego

W wywiadzie trenerskim warto zawrzeć kilka pytań dotyczących ogólnego żywienia podopiecznego. Ile posiłków jada? Czy je regularnie? Czy jego dieta zawiera świeże owoce i warzywa oraz spożywaną ilość mięsa oraz rodzaj tłuszczy?

By odpowiedzieć na te pytania warto zaopatrzyć klienta w trzydniowy dziennik żywieniowy, czyli tabelę do uzupełnienia przez samego podopiecznego. Z jej pomocą można szczegółowo przyjrzeć się i obliczyć przybliżoną wartość kalorii spożywaną przez klienta. W dalszej kolejności można zaproponować zmiany, które należy wprowadzić w diecie lub zaproponować specjalistyczną pomoc dietetyka klinicznego. Dopasuje on żywienie pod cel klienta, uwzględniając jego badania oraz możliwe choroby współistniejące. W takim przypadku kolejnym zadaniem trenera jest tylko kontrola oraz monitorowanie efektów współpracy.

Monitoring i szybka reakcja

Sprawna reakcja ze strony trenera, ewentualna zmiana planów treningowych podopiecznych może zapobiec spadkom ich motywacji, które mogą przyczynić się niekiedy do rezygnacji ze współpracy z nami i klubem. Z kolei systematyczność wyrobi u nich zdrowy nawyk regularnej aktywności fizycznej, a co za tym idzie, ćwiczeniom pod okiem trenera.

Oprócz monitorowania samopoczucia powinniśmy również prowadzić obserwacje pomiarów ciała naszych podopiecznych. To doskonałe narzędzie motywacyjne, które pokaże im zmiany w kompozycji ciała, gdy nie zmienia się jego masa, a podopieczni oczekują widocznych efektów swoich treningów.

Praca z osobami początkującymi to przede wszystkim edukacja z zakresu treningu i odpowiedniego żywienia, dbanie o zaangażowanie treningowe, wyrabianie nawyku oraz dobranie odpowiednich metod i obciążeń treningowych. Kombinacja i sprawne używanie tych narzędzi pozwoli maksymalizować efekt pracy trenerów z podopiecznymi, bez straty motywacji tego drugich.

Sonia Świetlik

Od 8 lat pracuje jako trenerka personalna. Sport od zawsze był nieodłącznym elementem jej życia. Trenowałam różne dyscypliny, ale ostatecznie wróciłam do lekkoatletyki i biegów sprinterskich, z których czerpie najwięcej satysfakcji i radości. Regularnie pogłębia swoją wiedzę, biorąc udział w profesjonalnych kursach i szkoleniach z zakresu rehabilitacji, treningu funkcjonalnego i biegowego.

Jest absolwentką Wyższej Szkoły Rehabilitacji na kierunku „Fizjoterapia w sporcie”. Jej podopiecznymi są osoby o różnym stopniu zaawansowania, z dysfunkcjami ruchowymi oraz sportowcy. Od kilku lat prowadzi kursy i szkolenia dla trenerów personalnych. Na studiach podyplomowych Trener Personalny przy Wyższej Szkole Rehabilitacji skupi się na tematyce metodyki treningu siłowego.

Artykuł Największe wyzwania dla trenera, czyli „chcę mieć szybko piękną sylwetkę!” pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Amatorski sport pełnymi garściami czerpie wzorce ze sportu kwalifikowanego. Metody treningowe, monitorowanie wysiłku, nowinki techniczne, dieta, regeneracja – istnieje wiele obszarów, które jeden do jednego próbujemy skopiować. Czy jednak wszystkie z nich sprawdzą się, jeśli wrzucone zostaną w realia codzienności amatora, czyli pracy zawodowej, życia rodzinnego i innych indywidualnych zajęć, niezwiązanych ze sportem? Trening sportowca-amatora ma bowiem swoją specyfikę.

Warto prześledzić i przeanalizować spojrzenie trenera na kilka aspektów, o których warto pamiętać w pracy z amatorami. Wszystko po to, by ich trening był efektywny, bezpieczny, sprawiał radość i satysfakcję, a kariera zawodnicza nie skończyła się po jednym starcie lub jednym sezonie.

Plan zawsze dostosowany do możliwości

Dostosuj plan treningowy do możliwości regeneracyjnych, nie odwrotnie! Trening i regeneracja to dwa równorzędne obszary procesu treningowego. Zadaj podopiecznym pytanie: ile mam czasu na dobrej jakości odpoczynek? Z jakiej objętości i intensywności treningowej jestem w stanie się zregenerować? Tylko odpowiednia relacja pracy do odpoczynku da progres możliwości wysiłkowych.

Trening jest bodźcem stymulującym do progresu tylko w połączeniu z właściwie zaplanowanym okresem odnowy. Obciążeniem dla organizmu jest nie tylko suma wykonanych jednostek treningowych w tygodniu. To także obowiązki w pracy, obciążenia i stres w codziennym życiu. Dopiero suma tych obszarów daje realną ocenę zmęczenia i adekwatną potrzebę regeneracji. Modyfikacja, czy nawet rezygnacja z wymagającej jednostki treningowej po nieprzespanej nocy lub długim dniu pełnym obowiązków, nie jest błędem. kumulujący się stres i brak regeneracji znacząco w dłuższej perspektywie zwiększają ryzyko kontuzji. Mogą też prowadzić do szybkiego wypalenia i odejścia od sportu.

Małe zmiany, wielki efekt

Microdosing, mikrodawkowanie, czyli małe zmiany dające wielki efekt. Co jeśli brakuje czasu na pogodzenie obowiązków z planem treningowym? Jak w takim przypadku znaleźć czas na regenerację, sen, stretching lub trening wzmacniający?

Zamiast szukać wolnej godziny w grafiku polecam metodę małych kroków i zmian. Warto zacząć  od 5–10 minut ćwiczeń, które można dodać przed lub po głównych jednostkach treningowych. Warto także skoncentrować się na priorytetach. Jeśli jest nim np. poprawa techniki biegu, warto zaplanować jedno- dwu-ukierunkowane na ten cel ćwiczenia przed jednostką biegową.

W przypadku pływania i konieczności poprawy mobilności, dobrze wybrać i wykonać jedno lub dwa ćwiczenia ukierunkowane na ten cel przed jednostką pływacką. Podobne techniki można przenieść na inne obszary poprawiające potencjał sportowy.

Z kolei w przypadku niedoboru snu, warto próbować się wyciszyć 10–15 minut przed planowanym pójściem spać. Wcześniej niż zazwyczaj odłożyć telefon, wyłączyć telewizor. Pomoże również zadbanie o odpowiednią temperaturę i przewietrzenie sypialni.

Małe, pozytywne i łatwo wprowadzane zmiany przynoszą zaskakująco dobre efekty. Dzięki temu zwiększają się szansę na konsekwentne utrzymanie dyscypliny i dobrych nawyków. Z czasem zaczną się one sumować i przyniosą oczekiwane efekty treningowe.

Zapytaj eksperta

Indywidualne plany treningowe lub prowadzenie trenerskie nie są zarezerwowane dla zawodowców. Szczególnie, jeśli za cel obieramy poprawę wyników i uniknięciu kontuzji. Trening to proces. Ważne, żeby w optymalny sposób go zaplanować, wykonać, a na końcu przeanalizować i wyciągnąć wnioski z wyników. Tak właśnie powinien wyglądać dobry trening sportowca-amatora.

Jeśli ktoś trenuje od niedawna, przyda mu się pomoc doświadczonego trenera. Pozwoli to uniknąć najczęstszych błędów początkujących. Trener powinien doradzić przy wyborze sprzętu, określić realne cele treningowe. Jeśli dana osoba trenuje mało, tym bardziej warto pytać o radę eksperta, potrafił dostosować plan do codziennego grafiku osoby trenującej. Skupi się na tym, by każda jednostka treningowa wniosła jak największą wartość.

Dobry trener przede wszystkim edukuje i przekazuje wiedzę popartą doświadczeniami i analizą pracy z wieloma zawodnikami. Trener jako osoba stojąca z boku ma inną perspektywę od sportowca-amatora i jej pracy. Gdy trzeba – przyciśnie. Innym razem odpuści, gdy uzna, że lepsze efekty przyniesie odpoczynek.

Istnieje wiele sposobów współpracy z trenerami. Mogą to być gotowe lub indywidualne plany, aplikacje treningowe lub grupy prowadzone przez trenera. Ważne, żeby rodzaj współpracy dobrać do możliwości osoby trenującej.

Iwona Woronowicz

Jest absolwentką Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie na kierunkach Wychowanie Fizyczne oraz Fizjoterapia. Specjalizuje się w przygotowaniu motorycznym zawodników sportów wytrzymałościowych. Prowadzi czołowych polskich zawodników i zawodniczki sportów jak: triathlon, kolarstwo szosowe (ITT), kolarstwo górskie (MTB). Jest wykładowcą Wyższej Szkoły Rehabilitacji.

Pracuj z wieloma amatorami pragnącymi bezpiecznie przygotować się do startów w imprezach masowych, takich jak biegi uliczne czy zawody triathlonowe. Prowadzi terapie z osobami po kontuzjach, które pragną wrócić do czynnego uprawiania sportu. Sport i aktywność fizyczna to dla niej sposób na życie. Motywuje innych, dając za przykład siebie: jest członkiem grupy TOP TEAM Centrum Kettlebell Polska. Startuje w Polskiej Lidze Kettlebell. Każda wolną chwilę spędza na szkoleniach, kursach i warsztatach podnosząc swoje kwalifikacje z zakresu fizjoterapii oraz przygotowania motorycznego sportowców. Najważniejsze odbyte przez nią szkolenia to m.in. EXOS, NCSC, FMS.

Artykuł Dobry trening sportowca-amatora. Kiedy przynosi efekty? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Jak mówi założyciel firmy, były piłkarz, technologia opracowana przez Q-LAC Sport Science ma szansę przyjąć się w profesjonalnym i wyczynowym sporcie. Pozwali zawodnikom skuteczniej przygotowywać się do meczów i zawodów.

– Zmienność natlenienia mięśni i stężenie kwasu mlekowego badamy po to, żeby móc analizować, jak mięśnie i organizm danego zawodnika reagują na wysiłek. Jeżeli mamy tę informację w czasie rzeczywistym, to jesteśmy w stanie z dużą dokładnością powiedzieć zawodnikowi, czy powinien pracować intensywniej, czy mniej intensywnie, czy powinien biec szybciej, czy wolniej. Dodatkowo, gromadząc te dane na przestrzeni kilku czy kilkunastu treningów, możemy mu powiedzieć, czy jest przemęczony po poprzedniej jednostce treningowej, po poprzednim meczu albo zawodach. Tak więc analizując te dwa parametry, jesteśmy w stanie wyciągać wiele cennych informacji na temat optymalizacji treningu i aktualnej kondycji danego zawodnika – wyjaśnia Mateusz Delikat, założyciel i prezes Q-LAC Sport Science.

Start-up stworzył taki właśnie sensor, który w połączeniu z odpowiednim oprogramowaniem bezinwazyjnie mierzy zmienność natlenienia mięśni i stężenia kwasu mlekowego. Urządzenie wykorzystuje spektroskopię w bliskiej podczerwieni. Takie dane nie tylko odzwierciedlają faktyczną kondycję mięśni, ale pozwalają też na bieżąco optymalizować pod tym kątem trening.

– Dodatkowo wiele osób zna swoje plany treningowe, które są planowane przykładowo na miesiąc wprzód. My, analizując w czasie rzeczywistym pracę mięśni, jesteśmy w stanie powiedzieć, czy te plany treningowe są efektywne, czy być może należy je zmodyfikować

– mówi Mateusz Delikat.

W profesjonalnym sporcie pomiar natlenienia i stężenia kwasu mlekowego w mięśniach nie jest niczym nowym. Do tej pory potrzebna była w tym celu próbka krwi. Zaletą rozwiązania Q-LAC jest możliwość przeniesienia tych pomiarów poza laboratorium.

– Do tej pory analiza zmienności natlenienia była przeprowadzana za pomocą aparatów wielkości dużego komputera, które były przypięte kablami do ciała. Natomiast kwas mlekowy mierzy się, pobierając zawodnikowi co kilka minut próbki krwi. W ten sposób poznaje się profil wydolnościowy danej osoby i na tej podstawie optymalizuje trening. Natomiast my ten aparat wielkości dużego komputera zmniejszamy do małego sensora wielkości zegarka, pozwalamy go zabrać do lasu albo w ulubioną trasę rowerową i uzyskiwać takie informacje w czasie rzeczywistym – wyjaśnia założyciel Q-LAC.

Specjalny sensor, który analizuje pracę mięśni, jest wygodny i dość prosty w obsłudze.  Trzeba go umieścić na 1/3 wysokości bocznej albo środkowej głowy mięśnia czworogłowego. Pomiar trwa 60 s.

– We współpracy z jedną z Akademii Wychowania Fizycznego wykazaliśmy, że zdolność do rzetelnego wskazywania pomiarów w odniesieniu do stężenia kwasu mlekowego wynosi 88 proc. Tak więc to rozwiązanie nie jest aż tak dokładne jak pomiary z krwi. Natomiast dla 90 proc. sportowców jest to informacja wystarczająca na tyle, aby nie musieli już nakłuwać palców

– mówi Mateusz Delikat.

Sensor stworzony przez Q-LAC Sport Science powinien znaleźć zastosowanie się nie tylko w amatorskim sporcie, ale przede wszystkim w profesjonalnym i wyczynowym, w dyscyplinach takich jak piłka nożna, kolarstwo, biegi czy sporty siłowe.

– Analiza z powszechnie znanych zegarków opiera się na pomiarach tętna. Jeżeli zacząłbym się teraz mocno stresować, to tętno mi podskoczy, ale nie jest to w żaden sposób skorelowane z tym, czy uprawiam sport, ani z intensywnością treningu. Na tętno wpływa też szereg innych czynników, jak np. temperatura powietrza i niewyspanie. Dlatego analiza tego parametru podczas treningu ma liczne ograniczenia. Jeśli natomiast zanalizujemy to, co bezpośrednio dzieje się w mięśniach – czyli zmienność natlenienia mięśni, która jest bezpośrednio skorelowana ze stężeniem kwasu mlekowego – możemy być znacznie dokładniejsi niż w przypadku popularnych zegarków – wskazuje prezes Q-LAC.

Źródło: materiały prasowe agencja Newseria

Artykuł Kondycja mięśni pod lupą pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Długofalowy wpływ diety LCHF

Badanie trwało blisko 12 lat i dotyczyło nawyków żywieniowych ponad 1,5 tys. osób. Autorzy badania analizowali dane z brytyjskiego rejestru UK Biobank. Tak zidentyfikowali 305 osób, których deklarowany w specjalnym, 24-godzinnym kwestionariuszu sposób odżywiania się spełniał definicję diety niskowęglowodanowej i wysokotłuszczowej (ang. low carb high fat, LCHF). To znaczy, że nie więcej niż 25 proc. dziennej liczby kalorii pochodziło z węglowodanów, a ponad 45 proc. z tłuszczu. Autorzy badania określili taką dietę jako dietę tzw. keto-podobną (dla porównania, w diecie ketogenicznej ilość spożywanych dziennie tłuszczów w stosunku do białek i węglowodanów wynosi najczęściej 4:1 lub 3:1).

Uczestnicy zostali następnie dopasowani pod względem wieku i płci do 1220 osób, które deklarowały tzw. standardową dietę. Średni wiek badanej populacji wynosił 54 lata, 73 proc. stanowiły kobiety, a średni wskaźnik masy ciała (BMI) wynosił 27,7 dla osób stosujących dietę typu LCHF i 26,7 dla uczestników na diecie standardowej.

Po średnio 11,8 latach obserwacji naukowcy odkryli, że uczestnicy stosujący dietę z niską zawartości węglowodanów, a wysoką tłuszczów mieli wyższe stężenie cholesterolu LDL, potocznie zwanego „złym”, w porównaniu z osobami stosującymi standardową dietę (3,80 vs. 3,64 mmol/l), a także wyższe stężenie apolipoproteiny B (apoB): 1,09 vs. 1,04 g/l).

– Drugorzędowym punktem końcowym było zbadanie częstości występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych na tle miażdżycowym w obu obserwowanych grupach. Okazało się, że w grupie stosującej dietę typu LCHF stało się to udziałem 9,8 proc. osób, a w drugiej grupie 4,3 proc. To znaczy, że ryzyko zawału czy udaru było ponaddwukrotnie zwiększone u osób, które stosowały dietę niskowęglowodanową i wysokotłuszczową

– mówi prof. Maciej Banach, kardiolog, który brał udział w amerykańskim kongresie.

Ograniczenia metodologiczne badania

Ogłaszając wyniki badania autorzy zwrócili uwagę na jego ograniczenia. Po pierwsze, sposób odżywiania się był deklarowany przez samych uczestników. Po drugie, dane na ten temat były zgłaszane jednorazowo. Naukowcy przyznali również, że nie wszyscy reagują na dietę LCHF w ten sam sposób. Dlatego w kolejnych krokach spróbują zidentyfikować określone cechy lub markery genetyczne, które mogą przewidzieć, jak ktoś zareaguje na taki sposób odżywiania się.

Zagrożenia diet redukcyjnych

– Mimo pewnych ograniczeń metodologicznych jest to bardzo ważne badanie. Bo pokazuje, że modna dieta restrykcyjna o niskiej zawartości węglowodanów, a wysokiej tłuszczów, która jest de facto formą diety ketogenicznej, jest szkodliwa dla układu sercowo-naczyniowego. Owszem, znajduje ona pewne zastosowanie w medycynie, np. w leczeniu dzieci z padaczką czy u pacjentów z otyłością czy cukrzycą, ale tylko pod kontrolą lekarza i/lub dietetyka. Stosowanie jej na własną rękę, bo taka jest akurat moda, bo chcemy szybko schudnąć, może mieć katastrofalne skutki dla zdrowia – nie ma wątpliwości prof. Maciej Banach.

Doniesienia z kongresu ACC 2023 pokrywają się z wynikami prac naukowych prof. Banacha. Już w 2018 r. na łamach prestiżowego „European Heart Journal” ogłosił on wyniki swojego badania. Pokazywało ono, że dieta z ograniczeniem węglowodanów może przynieść pozytywne skutki, ale pod warunkiem, że jest stosowana nie dłużej niż 24 miesiące. Jednak dłuższa, bo trwająca ponad 6 lat obserwacja osób odżywiających się w ten sposób, przyniosła już alarmujące wnioski. Dieta z niską i bardzo niską zawartością węglowodanów (poniżej 215 g/dobę) zwiększała o 32 proc. śmiertelność całkowitą wśród uczestników, o 36 proc. ryzyko zgonu z powodu nowotworów i o 50 proc. śmiertelność na skutek chorób sercowo-naczyniowych.

Źródło: opracowano na podstawie materiałów prasowych Pulsmedycyny.pl/Ewa Kurzyńska

Artykuł Dieta keto-podobna zwiększa ryzyko chorób serca i naczyń? pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Jak wygląda sytuacja, jeśli chodzi o regulacje prawne dotyczące trenerów personalnych i instruktorów fitness w Polsce i na świecie?

Natalia Lotko-Wołoszyk: – Od wejścia w życie ustawy o sporcie z dnia 25 czerwca 2010 r. (Dz.U. z 2020 r., poz. 1133 z późn. zm.) zawód instruktora rekreacji ruchowej przestał być regulowany od 16 października 2010 r.

Nie istnieją przepisy dotyczące zasad, warunków i trybu uzyskiwania uprawnień instruktora rekreacji ruchowej ani określające, do czego uprawniony jest instruktor rekreacji ruchowej. Taka sytuacja powoduje, że nie można weryfikować odpowiedniego przygotowania instruktorów i trenerów personalnych do wykonywania zawodu w odniesieniu do regulacji prawnych.

Obie profesje należą do grupy zawodów, których wykonywanie nie jest uzależnione od posiadania konkretnego wykształcenia czy uzyskania oceny pozytywnej na państwowym egzaminie. Taki stan rzeczy ma również znaczenie, jeśli chodzi o kształtowanie sytuacji na rynku. Uwolnienie zawodów naturalnie powoduje wzrost liczby specjalistów wykonujących daną profesję, a większa konkurencja wymusza również zwiększenie jakości świadczonych usług i konieczność walki o klienta. Z każdym rokiem wśród klientów wzrasta świadomość roli usług świadczonych przez trenerów i instruktorów, co jest dobrym prognostykiem dla konieczności dbania o jakość i odpowiednie przygotowanie do wykonywania zawodu albo rozwoju w profesji trenerów i instruktorów fitness.

Jak można przeczytać na stronie Ministerstwa Sportu i Turystyki*, od 2013 r. nie przeprowadza się już prawnej procedury uznawania zagranicznych dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień do prowadzenia zajęć w sporcie jako trener lub instruktor (zarówno z krajów UE jak i pozostałych krajów świata). O zatrudnieniu takiej osoby decyduje wyłącznie pracodawca.
To oznacza, że przyszły pracodawca, tym bardziej powinien wnikliwie analizować certyfikaty oraz kompetencje swoich trenerów, jeśli zależy mu na bezpieczeństwie i jakości świadczonych usług.

Natomiast osoba, która marzy, aby zostać w Polsce trenerem lub instruktorem powinna świadomie wybrać placówkę, której powierzy swoją przyszłą edukację. Szkoleń i kursów instruktora fitness i trenera personalnego jest w Polsce bardzo dużo. Przyszli kursanci mają do wyboru kursy stacjonarne lub online, w różnym wymiarze godzin.

Pamiętajmy, że osoby, które zapisują się na szkolenie, są na różnych poziomach świadomości treningowej, poziomie wytrenowania i wiedzy, w jaki sposób pracować z podopiecznym w klubie fitness, czy na sali jako instruktor fitness. Wymaga to świadomości w wyborze, co będzie dobre, aby przygotować fundamenty do pracy z drugim człowiekiem.

Zdajemy sobie sprawę, jak bardzo może czuć się zagubiona osoba, która jest na początku drogi i staje przed wyborem szkoły, w której chce zrobić kursy. Często spotykamy się z zapytaniami: „ Czy muszę mieć już jakieś kwalifikacje, aby zacząć ten kurs?”, „ Co daje certyfikacja/akredytacja naszej placówki?”. Odpowiadamy na wszystkie pojawiające się wątpliwości, gdyż zdajemy sobie sprawę, że prawne regulacje zawodu trenera nie są ciągle jasne i oczywiste dla wszystkich. Warto wiedzieć, że w Polsce programy kursów trenera personalnego, instruktora fitness nie są w żaden sposób weryfikowane przez Ministerstwo Sportu. Podobnie wygląda to w innych krajach UE, ponieważ kraje UE chcą dać dostęp do szerokiej dostępności do tego zawodu, aby walczyć m.in. z otyłością.

Co jest zatem kluczowe, jeśli chodzi o dobre przygotowanie do pracy w zawodzie trenera personalnego? Jaki rodzaj edukacji, certyfikacji, kursów doszkalających powinien dobrze zabezpieczyć kandydata do pracy z klientami?

Natalia Lotko-Wołoszyk: – Przy wyborze kursów należy sugerować się kadrą szkoleniowców. W końcu to właśnie oni są ekspertami, którzy mają podzielić się swoją wiedzą w tym zawodzie. Bardzo ważny jest także program szkoleń – co zawiera, jakie ma moduły – czy na przykład ma istotne podstawy, takie jak moduł z anatomii, fizjologii wysiłku? Ważne, aby zwrócić uwagę na ilość godzin całego kursu, ile tak naprawdę nauki oferuje dana placówka szkoleniowa. Ile jednostek godzinowych – w tym, zarówno zajęć teoretycznych, jak i praktycznych? Czy warunkiem zaliczenia jest odbycie praktyk?
Opiekuję się Akademią Zdrofit i mam przyjemność bezpośredniego, często pierwszego kontaktu z naszym przyszłym kandydatem na szkolenie, czy kurs. Z doświadczenia mogę powiedzieć, że bardzo często pojawiają się pytania, wątpliwości: „ Czy ja się nadaję/ czy dam radę?” Podkreślam w odpowiedzi na takie pytanie, że jeśli ktoś ma serce do sportu i to jego pasja oraz czuje, że ten zawód pozwoli mu się realizować, to jak najbardziej kurs jest dla niego. O resztę zadbamy podczas szkoleń, a potem kluczową weryfikacją będzie egzamin końcowy i skuteczność w pozyskiwaniu i utrzymaniu klientów.
Pamiętajmy, że to zadaniem placówki szkoleniowej jest dobrać odpowiednią kadrę ekspertów, monitorować program kursów i w razie konieczności zmieniać i dostosowywać go do ewoluującego się rynku fitness. Ważne, aby kursanci podczas trwania kursu czuli się komfortowo, mieli pewność, że szkoleniowiec podzieli się z nimi swoją wiedzą, ale też swoimi doświadczeniami z pracy z podopiecznymi w klubie fitness. W naszej Akademii obecnie „duże kursy”, czyli kurs trenera personalnego, kurs instruktora fitness i kurs pilates prowadzimy stacjonarnie w największych miastach w Polsce. Nasz program przygotowuje do pracy, wymagamy karty praktyk od kursantów, aby zbierali doświadczenie. Każdy kurs kończy się egzaminem teoretycznym i praktycznym. Pamiętajmy, że kurs, tak naprawdę, jest początkiem drogi. Pierwszym fundamentem do dalszej kariery w tym zawodzie. Największym ryzykiem jest wpadnięcie w pułapkę myślenia typu „ Teraz to już wszystko wiem i nie muszę się dalej szkolić”. Placówki szkoleniowe oferują cały wachlarz szkoleń doszkalających, aby osoby z uprawnieniami trenera, czy instruktora mogły zacząć edukację
w wybranych przez siebie specjalizacjach i poszerzać swoją wiedzę i umiejętności. Ważne jest, aby nie tracić ciekawości do dalszej edukacji. Wiemy, że to zawody, w których zawsze można poszerzać zakres swojej wiedzy, szukać nowych rozwiązań i co najważniejsze być
na bieżąco z nowościami z rynku fitness.

Jakie rodzaje certyfikatów funkcjonują w Polsce i jakie jest ich rzeczywiste znaczenie w naszym kraju i na świecie?

Natalia Lotko-Wołoszyk: – Główne szkolenia w Akademii Zdrofit, czyli kursy instruktora fitness, instruktora pilates oraz trenera otrzymały międzynarodową akredytacje REPs. Co daje nam taka akredytacja? Szkolenie umożliwia rozszerzenie końcowego dyplomu o międzynarodową legitymację trenerską REPs Polska z poziomu trener personalny (EQF Level 4). Obejmuje on pracę z klientem indywidualnym, nieposiadającym zdiagnozowanych obciążeń chorobowych. Trener personalny tworzy programy treningowe dla wszystkich grup wiekowych i w każdym stopniu doświadczenia. Trener ściśle współpracuje z dietetykiem i fizjoterapeutą, biorąc pełną odpowiedzialność za prowadzenie swoich klientów.

Akredytacja oznacza sprawdzenie przez komisję REP’s czy dana placówka szkoleniowa spełnia wymogi ICREPs, tzn. czy posiada odpowiednią kadrę szkoleniową, materiały szkoleniowe, miejsca przeprowadzania kursów, w jaki sposób przeprowadza egzaminy – wszystko to, co ma bezpośredni wpływ na jakość pracy instruktora kończącego kurs w danej placówce.

Jeżeli placówka spełnia te wymogi, to otrzymuje akredytację, czyli swego rodzaju “certyfikat jakości” ICREPs. Posiadanie akredytacji REPs Polska jest potwierdzeniem, że prowadzone przez placówki szkolenia, a tym samym ukończone przez instruktorów kursy, spełniają światowe wymogi, a uzyskane dyplomy honorowane są we wszystkich krajach członkowskich. Kraje członkowskie REPs to: Australia, Kanada, Indie, Iran, Irlandia, Nowa Zelandia, Polska, Republika, Południowej Afryki, Hiszpania, Turcja, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Stany Zjednoczone.

Czym powinien kierować się przyszły uczestnik szkoleń, jeśli chodzi o wybór kursów, żeby zdobyć gruntowne przygotowanie do wykonywania zawodu?

Podkreślę raz jeszcze,  ogromnie znaczenie ma, kto będzie naszym nauczycielem. Komu powierzamy przekazanie swojej wiedzy i doświadczenia. Warto sprawdzić, jaki staż w tym zawodzie ma szkoleniowiec. Co oferuje nam dany kurs – jaki jest program, ile jest modułów, czego będę się tam uczyć i na ile dokładnie? Czy placówka wymaga sprawdzianu dla naszej wiedzy po zakończonym kursie w postaci egzaminów i na czym polegają te egzaminy? Czy jest to egzamin praktyczny, czy również teoretyczny? Czy wymagana jest karta praktyk uczestnika zajęć?

Ale pamiętajmy, taki kurs jest początkiem. Ma zasiać w nas ciekawość
do dalszej nauki. Wyzwolić w nas decyzję w czym chcemy się specjalizować. Później potrzebujemy nabierać już we własnym zakresie doświadczenia i praktyki, ale również dalszej edukacji i poszerzania swojej wiedzy. Będziemy pracować i odpowiadać za zdrowie i formę drugiej osoby, która nam zaufa i będzie liczyła, że ze swoim trenerem osiągnie wymarzony cel, czy podoła wyzwaniom.

Na początku potrzebna jest dyscyplina, chęci do nauki i poszerzania wiedzy, czytanie artykułów sportowych, książek, pasja do sportu i kursy, które pozwolą nam rozpocząć przygodę z tym zawodem. Doświadczenie przyjdzie z czasem.

Co jest najważniejsze dla Akademii Zdrofit, jeśli chodzi o opracowywanie szkoleń i kursów? W jaki sposób przygotowują one przyszłych trenerów, instruktorów do pracy? W czym się różnią od innych placówek na rynku polskim?

Natalia Lotko-Wołoszyk: – Akademia Zdrofit bardzo dba o dobór ekspertów. Chcemy, aby nasza placówka szkoleniowa kojarzona była z merytoryką, wiedzą, doświadczeniem szkoleniowców, dlatego współpracujemy ze sprawdzonymi, doświadczonymi nauczycielami, ekspertami w swoich dziedzinach. W tym celu również powołaliśmy Radę Programową, która ma czuwać nad standardami szkoleń i kursów oraz metodyką ich przeprowadzania. Niektórzy z naszych szkoleniowców mieli duży wpływ na kształtowanie polskiego rynku fitness, w tym również rynku szkoleniowego. Wśród nich są również wykładowcy akademiccy, twórcy wielu programów szkoleniowych dla instruktorów fitness i trenerów.

Jeśli chodzi o program kursów, to stawiamy na kursy obszerne, liczące po 120 godzin. Kurs trenera personalnego podzielony jest na kilka modułów jak np.: anatomia, fizjologia, podstawy teoretyczne treningu, rodzaje ćwiczeń, metody treningowe, stretching i potreningowa relaksacja, kontuzje, podstawy treningu funkcjonalnego, żywienie i suplementacja w treningu, adaptacje, planowanie, programowanie i przeprowadzanie treningu personalnego, a także marketing trenera personalnego. Stawiamy na standaryzację poziomu kursów w całej Polsce.

Kurs w Warszawie ma taki sam program, jak np. w Sopocie, Poznaniu, czy Łodzi. Każdy moduł prowadzi ekspert w swojej dziedzinie. Jeśli chodzi o kurs instruktora fitness, to składają się na niego cztery główne moduły: wzmacnianie, step i choreografia, body&mind
i anatomia. Podczas trwania kursów nasza placówka prosi o wypełnienie karty praktyk,
jako uczestnik grupowych zajęć fitness. Na kursie trenerskim jest to 10 godzina a na instruktorskim – 20. Kursanci uczestniczą w zajęciach fitness, zanim sami je poprowadzą, aby nabierali jak najwięcej praktyki. Nasi szkoleniowcy podczas kursu instruktora fitness jednogłośnie podkreślają, że ważne są zdobyte podczas szkolenia umiejętności, poukładanie wiedzy, ale również „wyskakanie” swoich godzin na sali fitness, co buduje doświadczenie, ale także technikę.

Kursy kończą się egzaminami. Egzamin teoretyczny jest online, jest to test wyboru w określonym czasie. Dotyczy wiedzy z anatomii i ze znajomości zawodu. Wynik egzaminów teoretycznych jest wysyłany po skończonym teście do kursanta, do naszej placówki i do REPs. Egzamin praktyczny natomiast jest zdawany stacjonarnie w klubie, w którym odbywał się kurs. Obecna jest komisja egzaminacyjna, w której skład wchodzą szkoleniowcy prowadzący kurs. Jeśli kursant zaliczy oba etapy egzaminu, otrzymuje certyfikaty w języku polskim i w języku angielskim.

Na tle innych szkół wyróżniają nas możliwości dotyczące pracy w zawodzie i potencjał rozwoju. Każda osoba, która ukończy nasze kursy, zda egzamin teoretyczny i praktyczny, a także dostarczy kartę praktyk ma możliwość wypełnienia testu kompetencji miękkich. Taki test jest później przekazywany do zespołu HR, które kontaktują się z absolwentem bezpośrednio i zapraszają do rozmowy kwalifikacyjnej na stanowisko instruktora zajęć grupowych lub trenera. Akademia Zdrofit jest częścią Benefit Systems Odział Fitness, do którego należy 170 klubów fitness na terenie Polski. To ogromny potencjał dla szukających pracy.

Na ile ważne dla klubów fitness i innych placówek zatrudniających trenerów i instruktorów ważne są ukończone szkolenia, dyplomy i certyfikaty? Na ile pracodawcy weryfikują to zatrudniając kadrę trenersko-instruktorską?

Natalia Lotko-Wołoszyk: – Praca trenera lub instruktora to praca z drugim człowiekiem, za co ponosimy odpowiedzialność – za jego bezpieczeństwo, częściowo również mamy wpływ na efekty, rezultaty ćwiczeń i dobre samopoczucie.
Każdy pracodawca sam odpowiada za weryfikację i dobór kadry. W naszych klubach stawiamy na bezpieczeństwo, jakość i doświadczenie członków zespołu, ale również dajemy szansę do rozpoczęcia kariery początkującym osobom. Podstawą jest weryfikacja umiejętności udokumentowanych certyfikatami, ale również sprawdzamy umiejętności praktyczne. Osoba, która chce rozpocząć pracę w jednej z sieci naszych klubów, zostaje zaproszona na rozmowę/ casting, gdzie bardzo często prowadzi fragment zajęć fitness,
aby manager fitness mógł zweryfikować jej rzeczywiste umiejętności. To właśnie managera fitness odpowiada za jakość, standardy prowadzenia zajęć i audytuje zajęcia prowadzone przez instruktorów.

Co stanowi największą szansę, jeśli chodzi o przyszłość zawodu trenera, a co może stanowić zagrożenie? Jakie zmiany i trendy zauważasz na szkoleniowym rynku polskim?

Natalia Lotko-Wołoszyk: – Zawód trenera w Polsce cały czas cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Widzimy to obserwując rosnącą z każdym kwartałem liczbę uczestników naszych kursów. Po pandemii ludzie zaczęli wracać do klubów fitness, aby realizować swoje treningi. Coraz więcej osób szuka swojego trenera lub wybiera zajęcia fitness, aby mieć profesjonalne wsparcie osoby, która będzie monitorowała ich rezultaty i pomagała w osiągnieciu określonych celów treningowych. Rosnąca liczba klubów również sprzyja rozwojowi w tym zawodzie.

Coraz więcej osób z innych branż zmienia zawód i zapisuje się na kursy. Od tego roku obserwujemy duży napływ kursantów z Ukrainy, którzy chcą spróbować swoich sił w tym zawodzie. Widzimy także ogromne zainteresowanie szkoleniami specjalistycznymi jak np.: “Techniki Oddechowe” z Piotrem Menciną, czy kurs “High Heels” z Patrykiem Rożnieckim. To właśnie w okresie letnim tego roku przeszkoliliśmy ponad 50 nowych Instruktorów High Heels, a jesienią wprowadziliśmy te zajęcia do klubów. Wieloletni i doświadczeni instruktorzy fitness, czy trenerzy szukają nowych bodźców do swojej edukacji.

Sama byłam ponad 12 lat instruktorem zajęć fitness i trenerem personalnym. Czułam ogromną odpowiedzialność, kiedy pracowałam z drugim człowiekiem, który mi ufał. Sama dla siebie i dla moich podopiecznych chciałam podnosić swoje umiejętności trenerskie. Chciałam dbać o jakość świadczonych przeze mnie usług. Należy pamiętać również o rosnącej konkurencji i popularności tego zawodu, więc warto dbać o swój wyróżnik/ specjalizacje w tym zawodzie.

Pamiętam zdanie z artykułu Patryka Tomaszewskiego i Tomasza Kostro, którzy są naszymi szkoleniowcami, którzy podkreślili, że jest to zawód z misją i ja się z tym absolutnie zgadzam. Nasze społeczeństwo ma również coraz większą świadomość zdrowego stylu życia, co mnie niezwykle cieszy i jest dobrym prognostykiem dla rynku fitness.

O autorce

Natalia Lotko – Wołoszyk – instruktor fitness i trener personalnym z 12-letnim doświadczeniem. Od 1,5 roku koordynuje działania Akademii Zdrofit. Ze sportem związana od dziecka – fitness, jazda konna, narty. Wierzy, że to sport kształtuje nasz charakter.

Źródła:
*https://www.gov.pl/web/sport/deregulacja-zawodu-instruktora-i-trenera
https://eose.org/ressource/ehfa-european-health-and-fitness-association/
https://repspolska.pl/akredytacja-placowek-szkoleniowych

Artykuł powstał przy współpracy z Akademią Zdrofit
Fot. Ania Powałowska-Górska

Artykuł Edukacja trenera personalnego i instruktora w Polsce – uprawnienia, wybór szkoleń, rozwój pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.